Dalto/SIM Groep A2 sluit seizoen af met fantastische overwinning op Drachten A1

Zaterdag 15-06 werd ik heel anders dan wakker dan op de andere wedstrijd dagen van het afgelopen seizoen. Met de A2 moesten we spelen tegen Drachten A1. Een wedstrijd die voor de stand in de competitie niet meer belangrijk was, Drachten was al lang en breed gedegradeerd en onze A2 had zich al veilig gespeeld. Gek genoeg had ik me niet eerder zo gespannen gevoeld voor een wedstrijd.

De week voor de wedstrijd had Carel weer meegetraind en vrijdag bleek dat hij 2 x 10 minuten mee mocht spelen in de laatste wedstrijd. Daarnaast waren de trainers van de A4 zo aardig om Floor af te staan, zodat in de laatste wedstrijd alle hoofdrolspelers van Dalto A2 in actie konden komen!

De wedstrijd had een gekke aanloop. Drachten bleek geen coach te hebben en leek voor de wedstrijd er al niet echt zin in te hebben. Ze gingen niet inschieten in de rust, hebben amper warm gelopen en kort ingeschoten voor de wedstrijd. Dit verschil in voorbereiding en plezier zorgde er in de openingsfase voor dat Dalto over Drachten heen walste. Al snel stond er een voorsprong van 5 punten op het scorebord. In die eerste fase zagen we vanaf de bank fantastische aanvallen, sterke rebounds, verdedigend lef en echte teamspirit.

Helaas was die goede openingsfase moeilijk vast te houden en stagneerde de score van Dalto een beetje. De vechtlust en teamspirit verdwenen. Deze dip duurde niet voor al te lang. Aan het eind van de 1e helft was de spirit weer helemaal terug.

Voor de wedstrijd was afgesproken dat Floor de 1e helft zou spelen en er daarna uit zou gaan. Het team bedacht 10 minuten voor rust dat Floor moest scoren in de laatste wedstrijd van het seizoen en opeens had Dalto weer een doel. De strijdlust en teamspirit kwamen terug. Alle spelers gingen gelijk weer tot het uiterste om Floor de beste kansen te bezorgen.

Veel tijd en kansen had Floor niet nodig en binnen 4 minuten had ze er twee in liggen. Dit verhoogde het spelplezier en dat wist Dalto het restant van de 1e helft vast te houden.

In de rust hebben we elkaar aangespoord om alles te geven en Drachten helemaal gek te spelen. Verdedigend helemaal vast te zetten, aanvallend tempo hoog houden en geloven in elkaar!

Dat oppeppen had gewerkt en in de 2e helft bleef Dalto doorgaan. Drachten werd vastgezet in de verdediging, wat tot veel fouten en weinig kansen aan hun kant leidde. Aanvallend was ons tempo hoog en de score liep snel op. Het ene doelpunt nog mooier dan het andere. Doorloopballen met 1 hand, afstandsschoten die feilloos binnen vielen, aanvallen over alle schijven waar Drachten alleen maar naar kon kijken en achteraan kon lopen. Al snel hadden alle 10 de A2’ers gescoord en waren de vaste reserves Iera en Norben in het veld gekomen. In zo’n goede wedstrijd is het natuurlijk lekker invallen, en ze gingen dan ook goed mee in het spel!

De wedstrijd eindigde in 28-12. Natuurlijk een fantastische overwinning (alleen net niet goed genoeg voor een rondje…), maar de uitslag deed er voor mij niet zo toe. Veilig waren we al na vorige week, dus het seizoen was al geslaagd. Voor mij miste er nog 1 ding dit seizoen. Een wedstrijd waarin alle spelers aan zichzelf hadden laten zien wat ze kunnen. Dit was ook waarom ik zo gespannen was in de ochtend en waarom ik in de week voor de wedstrijd de voorbespreking en time-outs al had overdacht. Gelukkig kon ik na de wedstrijd opgelucht ademhalen… het was ze gelukt. Na de wedstrijd alleen maar (terechte) tevredenheid en in de wedstrijd zag ik het allerbelangrijkste. Zelfvertrouwen.

Alle spelers, ouders, reserves, collega-trainers, en andere betrokkenen hartelijk bedankt voor het afgelopen seizoen en succes voor het aankomende seizoen!

Sascha

foto’s: Carel