Barbara Brouwer vertelt over spelers en wedstrijden van Dalto B1

Verslag 1e veldhelft en kennismaking met Dalto B1 dat nu 2e staat in de competitie. Een mooi verhaal en met foto's aan het einde.

Dalto B1 - KZ B1 20171014 foto 30

Ik zal u eerst eens vertellen wie er in Dalto B1 zitten. Mijn excuus ten eerste alvast dat ik nu pas met een stukje kom. Dat heeft niks met het succes van de B1 te maken hoor. Afijn, here we go!

Kennismaking

De B1; wie zitten daar dan in? Laten we (uiteraard) starten bij de dames!

Ruth; enige meidje van vorig jaar in de B1. Mag zich dit seizoen de kapitein van het schip noemen en dat vind ze maar al te mooi (en terecht). Ze gaat voorop in de strijd, ik denk dat geen een dame het prettig vind om tegen haar te lopen. Zelfs op de training staan de meiden elkaar soms aan te kijken van ehh… doe is even rustig. Heerlijk om te zien. Altijd vragen om feedback, keihard werken voor het team.

Renée; zat vorig jaar in de B2. Moesten we in de gaten houden want ze zou heel veel weg hebben van Anouk. Vond het in het begin wat lastig, maar heeft haar draai nu heerlijk gevonden. Verdedigend staat ze haar vrouwtje en als je haar even vrij laat staan is het een goal!

Ellen (dan hebben we alle Brouwers maar vast gehad); maakt een stormachtige ontwikkeling door. Door de verandering van de leeftijdsgrens moest ze na 1 jaar C al over naar de B, maar er is niemand die dat aan haar kan zien. Heel erg allround, je kunt haar met alle taken het veld in sturen want ze voert alles uit.

Joni; Vorig jaar baalde ik ervan dat Joni zich aanvallend te weinig had ontwikkeld. Dat nam ik mezelf kwalijk. Toen ze zeker was van haar plekje in de B1 begon ze ineens heerlijk te vuren en nog goed ook. Eindelijk kwam het er uit! Wat is er dan anders? Geen flauw idee, maar ze neemt nu eindelijk ook haar eigen kansen mee. Dat ze daardoor de 1e wedstrijd zomaar 3 goals maakte was daarom natuurlijk fantastisch!

Anne; Nog steeds is het: “Ik kan het niet”. Maar puntje bij paaltje kan ze alles. Kan onwijs goed schieten, er is alleen altijd een maar… “Ja maar, ik kreeg de bal niet goed. Ja maar, ik stond niet in balans. Ja maar, ze stonden te dichtbij”. Gelukkig kan ze er zelf om lachen en begint ze zo langzamerhand in zichzelf te geloven…

Kris; superspits! Begon wat moeizaam aan het seizoen, ook omdat ‘ie geblesseerd was geweest. De meiden moesten aan hem wennen, want van Kris konden ze altijd de bal verwachten. Fantastisch inzicht en een onwijs goed schot. Heel fijn om in je team te hebben.

Justin; ik noem Justin maar de mooiboy van de B1. Echter is zijn kledingkeuze op de training vaak wel erg matig, maar dat terzijde. Justin had vorig jaar best een lastig jaar, hij moet nu weer wennen aan de andere rol die hij heeft. Maar langzamerhand gaat dat de goede kant op. Te snel voor zichzelf, zijn teamgenoten en zijn tegenstanders. Maar wat kan die jongen toch heerlijk showen!

Twan; reboundkoning. Twan zijn timing in de rebound is perfect, werkt als een beast voor het team. Hij vindt het absoluut geen probleem om zich een hele wedstrijd op te offeren. De taken die hij krijgt voert hij heel goed uit! Op trainingen begint zijn schotje al lekker te lopen, als dat straks in de wedstrijd ook gaat lukken is hij niet meer te houden!

Jannick; heerlijke teamplayer. Vorig jaar wilde iedereen het liefste bij Jannick in het vak. Hij had het nu in het begin wat lastig, maar heeft zich onwijs knap herpakt. Hij schiet veel beter, snapt zijn vakmaatjes beter en pakt ook lekker zijn rebounds mee!

Carel; is misschien wel de beste schutter van de B1. Hij heeft ook erg moeten wennen aan het spelletje van de B1, is soms halverwege wedstrijd / training helemaal kapot. Maar dat is natuurlijk geen probleem. Zijn balletjes vallen lekker door het mandje en zeker als er straks geen wind meer staat, zal hij een gevreesde tegenstander worden.

Wedstrijden

Wageningen uit. Na een wisselende voorbereiding begonnen we de eerste wedstrijd tegen Wageningen. Wageningen had wat nieuwe spelers gekocht (zo noem ik dat dan maar 😉) dus we wisten dat het een lastige pot zou gaan worden.  Na een hele slechte start kwamen we net voor rust erg goed terug. Na wat tactische wissels van Arianne & Benno (onze vaste invalcoaches) kwam de B1 langzaam op stoom. Daardoor won de B1 uiteindelijk met 18-20 van Wageningen en waren de eerste 2 punten een feit!

DVO thuis was de volgende wedstrijd. DVO B1 heeft onwijs veel lengte en eerlijk is eerlijk daar kom je in de B’tjes een heel end mee. Heel veel herhalen, net wat makkelijker een bal onderscheppen, veel meer rebounds pakken en onze B1 was absoluut niet scherp. Dat resulteerde in een 1-12 ruststand ofzo ? Ik weet het niet meer, maar ik weet wel dat het echt heel matig was en dat er weinig eer te behalen viel. De 2e helft zette de B1 een betere helft neer, waarin in ieder geval wel lef werd getoond en DVO B1 wat meer op elkaar ging zeuren. Echter was de wedstrijd allang gespeeld en won DVO met 9-22.. Shame on you… Ja toch wel een beetje, maar 2e helft veld gaan we dat rechtzetten.

SKF uit. Van te voren hadden we wel verwacht dat we beter zouden zijn dan SKF B1. Echter na een prima start, wilde de bal niet meer door het mandje… Sommige spelers lieten hun koppie hangen, wilden niet meer schieten en daardoor werd het een wedstrijd die de B1 eigenlijk tegen zichzelf aan het spelen was. Gelukkig gingen we punten wel mee naar Driebergen, maar iedereen baalde van de matige wedstrijd.  6-9 werd er gewonnen…

Groen Geel thuis. Groen Geel deed het prima in de competitie en dat doen ze eigenlijk nog steeds. Na weer een prima start van de B1, vielen ze de 2e helft stil. Groen Geel had wat slimme truckjes en daar hadden wij helaas geen antwoord op. Ellen en Anne wisten samen wel aardig wat doelpunten te maken! 17-21 werd er verloren. Positief was wel dat er meer dan 9 goals gemaakt werden. Helaas wel 2 thuiswedstrijden verloren en dat wil je natuurlijk liever anders zien. (zie ook)

De Meeuwen uit. In de voorbereiding werd er tegen De Meeuwen geoefend, toen ging de B1 er dik af. We wisten daardoor wel hoe De Meeuwen speelde en konden onze verdedigende tactiek hier goed op aanpassen. Na wat rake woorden van Benno wist de B1 deze tactiek onwijs goed toe te passen. Het was heerlijk om zondagmiddag de video terug te kijken. Justin viel heerlijk in, Renée en Ruth waren een onwijs sterk duo. Jannick speelde een beresterke partij en zo kan ik eigenlijk wel iedereen opnoemen! Heerlijk om ook alle positieve verhalen na de wedstrijd te horen. Iedereen geloofde er weer in!!

Goed, dan krijgen we ZKV uit. Coentunnel dicht, dus stonden in de file… Continue contact gehad met ZKV & scheidsrechter. Ze vonden het allemaal geen probleem, echter moesten de spelers van de ZKV B1 wel reserve zitten bij hun A1. Dus moest de wedstrijd op tijd klaar zijn. Nog steeds geen probleem! Afspraak was dat de 2e helft met 5 minuten werd ingekort. De B1 speelde weer een prima pot, weer tactische wissels die de B1 goed deden (toch fijn hoor, Arianne & Benno als invalcoaches!!) Bij een 12-14 stand werd er afgefloten door de scheidsrechter. Op de video leek alles prima, iedereen gaf elkaar netjes een hand. Totdat… ineens in de KNKV-app stond dat de wedstrijd gestaakt was. HUH GESTAAKT? We hadden de wedstrijd toch prima uit kunnen spelen? Ja maar, omdat de B1 spelers reserve moesten zitten moesten we eerder stoppen. Wat als ZKV wel had gewonnen? Was de wedstrijd dan ook gestaakt? Ah oké, ik heb er wel een mening over maar dat hou ik maar voor me. Feit is wel dat we nu voor 12 minuten in ons vrije weekend naar Zaandam moeten. Voor 12 minuten dus. Met een voorsprong van 12-14. Ik heb vanuit mijn heerlijke strandstoeltje gevolgd hoe getergd de B1 was, hoe fel ze waren en … hoe ze uiteindelijk de punten toch gewoon (weer) meenamen naar Driebergen! (zie ook)

KZ thuis. Voor de wedstrijd kwamen er allemaal mensen naar me toe: “Joh B1, wordt tijd dat ze punten gaan pakken. Jullie gaan niet zo goed hè…”. Dus ik keek nog even naar de stand en verbaasde me ergens wel over al deze uitspraken. Maar goed. Twee thuiswedstrijden natuurlijk niet gewonnen, maar dat waren tot nu toe wel de enige verliespartijen! KZ stond onder de rode streep, maar ze hebben helemaal geen slecht team. De B1 kon dus flink aan de bak. De 1e 15 minuten waren fantastisch om naar te kijken. Hele mooie aanvallen en heel snel 4 goals. Verdedigend zat er goede druk op. Maar na een time-out aan de kant van KZ, waren we het even een beetje kwijt. KZ had betere aanvallen, wij liepen er maar een beetje achteraan. Verdedigend gingen we wat statischer spelen in plaats van lekker de bal rond laten gaan (nee geen rondjes spelen). Dus we kregen het moeilijker. Net na rust de 1e tactische wissel (deze keer waren Fred & ik er zelf bij 😉). De 2e helft was niet heel goed, maar ik vond het wel fantastisch om te zien hoe iedereen voor elkaar werkte. Aan het eind van de wedstrijd zat iedereen stuk en dat betekende dat de overwinning van ver moest komen. Een minuut of 5 voor tijd kwam Ivo (B2) er in voor de leeg gespeelde Carel. Na eerst een vrije bal gemist te hebben, maakte die daarna een schitterende doorloopbal af. Ontlading, bij de spelers, coaches en bij het publiek. Want eerlijk is eerlijk, wat gunt iedereen het Ivo toch. Fijn dat hij voor ons belangrijk kan zijn! Twan viel onwijs goed in, pakte de rebounds en organiseerde het in zijn vak. Ruth en Renée heersten onder de korf. Prachtig. M’n stem is nog ver te zoeken, maar als je in zo’n wedstrijd uiteindelijk de punten in Driebergen kan houden is dat natuurlijk erg lekker. Er werd uiteindelijk met 13-12 gewonnen.

Tweede plek in 1e veldhelft

Dus de B1 staat nu tweede (door beter onderling resultaat met De Meeuwen) en heeft twee punten minder dan koploper DVO. Genoeg punten, genoeg aanknopingspunten om in de zaal écht te gaan knallen. Ook onwijs veel mooie dingen gezien, goede verhalen gehoord en genoten van de pubers. Want… dat zijn ze wel hoor zeg!!

Barbara Brouwer, trainer B1

Foto’s Dalto B1 – KZ B1

Foto’s: Carel Wielinga sr