Dalto/Jumbo van Veldhuizen A1 – seizoen ’18-’19

20190610 Dalto A1 wint PKC-toernooi

Dalto/Jumbo van Veldhuizen A1 wint Pinkstertoernooi bij PKC. Foto Chris Fokker

Juni 2017 schreef ik een bericht ‘wat een prachtig seizoen’, wetende dat het mijn laatste jaar was als coach van de A1. Ik beschreef toen hoe wij als groep samen met de A2 twee seizoenen lang gebouwd hadden aan de toekomst. Dat ging toen met pieken en dalen met een geweldige groep spelers waarvan er nu een groot aantal in de selectie speelt of bij de selectie op de deur staat te bonken. Het bericht van toen zou mijn laatste zijn geweest.

Maar daar stond ik weer, juni 2018 op het trainingsveld. In de weken daarvoor werd ik er van overtuigd de trainerspet weer op te zetten. Na één seizoen even geen korfbal, en dus extreem veel tijd over, leek me dat uiteindelijk een goed idee. Een seizoen samen met Fred Straatman. Ja, ik kende hem wel van gezicht natuurlijk, maar wie hij nou echt was? Geen idee. Hij had aan Barbara gevraagd om de trainingen te geven, zo konden wij op ons gemak de groep observeren. Niet veel later waren de keuzes gemaakt en volgde een zomerstop.

Gelukkig van korte duur want in augustus konden we al weer richting Scheveningen om onze eerste beker op te halen. Nederlands Landskampioen Beach Korfball, dat was een leuk begin samen. En wat blijkt? Als je eerste wordt op het NL beach korfbal toernooi mag je Nederland vertegenwoordigen op het EK Beach Korfball. En zo stapt een groot deel van deze groep vrijdag 4 juli aanstaande in de bus richting Frankrijk om beker nummer drie op te halen.

Bekers ophalen, daar zijn we best goed in. Zo ook tijdens het Pinkstertoernooi bij PKC dat we vorige week speelden en waar we beker nummer 2 hebben opgehaald. Met een paar overtuigende overwinningen in de poule fase, 5-10 tegen KVS A1, 5-10 tegen Sporting Delta A1 en 11-4 tegen HKV A1 mochten wij ons melden in de finale. De andere poule had het iets lastiger, maar wat wil je als ze allemaal een keer winnen en gelijk spelen. Toeval wil ook nog zo zijn dat onderling resultaat en doelsaldo gelijk was. Zo mochten PKC A1 en SKF A1 met een strafworpenserie bepalen wie de tweede prijs zou gaan ophalen. Het werd SKF, dat van ons verloor in een niet echt aantrekkelijke finale met 8-7. Ach, revanche voor de wedstrijd in de zaal zullen we maar denken.

De zaal, daar kan je uren over schrijven. Want wat een seizoen was dat. Zo dichtbij, maar ook weer zo ver weg. We begonnen goed, met overwinningen op AVO, LDODK en SKF. We zeggen altijd wel dat we pas na vier wedstrijden kunnen zeggen waar je nou eigenlijk precies staat. Maar dan moet je niet DVO tegen komen. Uit bij hen werden we weer even met beiden benen op de grond gezet. Die klap was snel verwerkt, DOS’46 kreeg een tik van ons en Oranje Wit en Unitas (de latere degradanten) werden keurig opzij gezet. En dan is het tijd voor de returns, AVO gelijk, LDODK verlies, SKF verlies. Ai, één punt uit drie wedstrijden dat kan ons de play-offs gaan kosten. Met name aan het verlies bij SKF houden we een nare smaak over. Unitas werd weer keurig opzij gezet en dan was het tijd voor twee krakers. DOS’46 had ondertussen ook al wat punten laten liggen en DVO ook, er waren nog volop kansen, maar dan moesten wij wel winnen van DVO en DOS. Ondertussen hebben wij wat blessureleed opgelopen, Kris en Thijs R waren niet meer inzetbaar, DVO verlies je nipt terwijl we bij DOS uit toch weer knap twee punten ophalen. Oranje Wit werd met 31-10, helaas voor hen, naar de overgangsklasse gestuurd, en na die wedstrijd was het afwachten. De uitslag van AVO-DOS uit Assen zou doorslaggevend zijn, halen we de play-offs wel, of niet? Het wedstrijdverloop via twitter liet onze play-off droom langzaam verdwijnen. Jammer, DOS wint van AVO. Blijken de verliespunten halverwege het zaalseizoen toch hele dure. Helaas een ‘net nietje’ voor ons.

En dan, de tweede veldhelft staat weer te wachten, en in de eerste wedstrijd treffen we verliezend zaalfinalist DVO. Wij spelen eigenlijk hartstikke goed, nog altijd zonder Kris staan we de hele wedstrijd voor. Tot de laatste drie minuten waar we een voorsprong weggaven en DVO de winst pakte. Wellicht net wat meer individuele klasse kan je aan denken, knap van hen hoe ze de wedstrijd toch hebben gewonnen. Ach, niet getreurd, Unitas staat op het programma, maar daar dachten wij misschien iets te makkelijk over, bij rust staan we achter met 4-7, uiteindelijk winnen we wel, 14-11. Groen-Geel A1, daar waar we de eerste veldhelft van verloren hadden, winnen we uiteindelijk, maar makkelijk ging het niet. Met in diezelfde week wat gedoe en frustraties denk ik dat we als groep daar een goede prestatie neergezet hebben. Dan treffen we KZ, waarvan we allemaal wel vonden dat zij één van de betere tegenstanders waren uit de eerste veldhelft. Ik kan er niets anders over zeggen dan dat we die wedstrijd geweldig weerstand geboden hebben, want zeg nou zelf, een 15-10 omdraaien naar 18-19, tegen een ploeg als KZ is erg knap.

En dan, dan heb je alles in eigen hand dat is wel erg lekker. Of toch juist niet, wordt het dan toch te spannend, en gaan we dan ineens dingen doen die we anders niet zouden doen? TOP (S) staat op de programma, de landskampioen uit de zaal staat net als wij op kruisfinale (kruisfinale hè Thijs :p, geen play-offs) koers. Ik moet zeggen, TOP straalde niet uit dat ze na een lang seizoen zin hadden in een verlenging. Nou daar liggen dus kansen voor ons zou je zeggen. Op een bloedheet veld lukte het ons gewoon niet om het definitieve gaatje te slaan, en uiteindelijk draaide TOP in de tweede helft de wedstrijd nog om ook, een verlies van 18-17. Zuur, heel zuur, weer een ‘net nietje’ voor ons.

Dan onze laatste competitiewedstrijd, tegen DOS’46. Tegen hen hebben we dit seizoen al een paar leuke wedstrijden gespeeld. Als zij wonen, mogen ze naar de kruisfinale, als wij winnen dan zouden we hen er juist uit halen. Maar ook bij onze groep was na het verlies bij TOP het seizoen wel een beetje klaar. Iedereen speelminuten geven en lekker ballen tegen DOS werd het doel. Ik moet ook zeggen, de A1 zal het misschien wel niet gered hebben zonder versterkingen vanuit de A2, en ik weet zeker dat de A2 het niet gered zou hebben zonder versterkingen uit de A1. Daarnaast konden we altijd rekenen op de B1. Erg belangrijk en fijn dat we met elkaar zorgen voor een succesvol seizoen, waarin iedereen hoe groot of hoe klein ook zijn/haar steentje heeft bijgedragen aan ons succes.

Terwijl ik dit verslag aan het typen ben gaat mijn telefoon maar te keer, de groepsapp van de nieuwe A-selectie staat roodgloeiend, en ik zie het volgend berichtje verschijnen;

“Ik moest vab Rick zeggen dat de nieuwe leden de ballen en bidons (graaf ook vullen) moeten pakken. Ballen bij oma brouwer (huisje links van de kantine) bidons laatste kleedkamer, geen dank Rick!”

U mag raden van wie dit grapje was, en wie na dat appje uiteraard de rest van de voorbereiding voor de ballen en bidons moet zorgen 😊.

Voor volgend seizoen staat er weer een nieuwe groep te wachten. Thijs R, Thijs G, Manoek, Linde & Lotte gaan de senioren versterken. Wij krijgen voor de nieuwe A-selectie wat versterkingen vanuit de regio met bijvoorbeeld Manon (MIA), Shenna & Casper (Wageningen) en Kjell (Unitas). Daarnaast stromen er spelers door vanuit de B en behouden we natuurlijk een aantal spelers dat nu al in de A speelt. Er staat ons weer wat moois te wachten volgend seizoen, en ik hoop dat zij, net als dit jaar ons en jullie weer van mooie dingen voorzien (Oh ja en van weer een paar nieuwe bekers, het liefst ook uit de reguliere competitie, maar wie weet 😉).

Rick

Daltosponsor Jumbo Van Veldhuizen