Dalto vanuit een ander perspectief

Wie is toch die AvdP?

Woensdagavond 15 januari 2020. 20.15 uur. KNVB-hal Zeist. Op het programma de topper Dalto – Sporting West/SKV. De eerlijkheid gebied te zeggen: nooit van gehoord, maar vriendelijke gasten! Tijd om de pen weer eens op te pakken voor het schrijven van een verslag, want dat mis ik toch wel een beetje…

Een half uur van tevoren kom ik de hal binnen en gelukkig is hij er. Veel van hem gelezen (‘Onbekend Magisch Dalto Midweek Sprankelend Winterkampioen‘, ‘Gouden toekomst Midweek‘ & zijn verslag over de wedstrijd tegen DeetosSnel’), maar wie is hij nou toch precies, die AvdP, ook wel ‘Poeltje’ genoemd? Trots prijkt hij op de homepagina van onze website, altijd trouw supporter van het eerste samen met zijn zoontje. Maar kan hij ook korfballen? Zijn verleden bij Dalto is mij niet helemaal bekend. Vast staat dat hij zijn wedstrijden benadert alsof hij in Dalto 1 speelt, dat straalt hij uit. Vergelijk het met onze bulldog, vriendelijk doch strijdlustig.

Hij volgde bij Dalto weliswaar de Vliegende Hollander op, maar was hij ook zo atletisch en snel? Zijn voorkomen is indrukwekkend, wellicht angstaanjagend zelfs. Zo stond ik achter zijn directe tegenstander van Sporting West die de bal ontving en daar kwam hij aangevlogen, bijna net zo hoog als de Vliegende Hollander destijds. Maar wel met dezelfde souplesse, zijn tegenstander bleef heel, hij remde net op tijd. Wat een controle over zijn lichaam!

Zoals gezegd, een echte kraker stond op het programma: de nummer één tegen de nummer twee. Dat bleek wel. De eerste helft was doelpuntrijk. AvdP had zich duidelijk laten inspireren en was haast Schultiaans in zijn spel. Bal in het vak ontvangen, geen afspeelmogelijkheden, zeven meter, boem! Nummer twee en drie ook van zijn hand. Drie uit drie. De verdediging was scherp, jaagde de tegenstander op. Hij inspireerde zijn team. Een duidelijk strijdplan. Op hoeveel doelpunten hij zelf eindigde, ik weet het niet meer…

Toch ontkwam hij niet aan zijn wisselmoment, daarvoor zal hij zich eerst moeten opwerken tot aanvoerder denk ik. Maar vlak voor rust stond hij al aan de lijn. Resoluut trok hij zijn welbekende rode sweater uit, klaar om de aanval te komen versterken de laatste minuten. Sporting West zag de bui al hangen en dirigeerde hem vakkundig met een doelpunt naar de verdediging. De ruststand: 11-10, in het voordeel van Dalto uiteraard. Memelink & Brouwer (die voorafgaand aan de wedstrijd altijd training aan het geven zijn) zouden er goed aan doen de juniorenselectie even te laten kijken naar hoe je een wedstrijd speelt…

Dalto heeft zich duidelijk ontwikkeld. Ook de tweede helft bleef van hoog niveau. Zijn enthousiaste verslagen trokken zelfs publiek, precies één man, maar toch. Die werd door de spelers opgemerkt en gaf sfeer. We zullen AvdP maar niet vertellen dat die niet voor Dalto kwam, maar voor de Vliegende Hollander in een andere rol 😉

De tweede helft ging gelijk op. Dalto moest onder leiding van AvdP aan de bak. Zijn befaamde omdraaibal werd echter afgekeurd, wat een onvervalste ‘Dat kon je helemaal niet zien vanuit die positie!’ opleverde. De dienstdoende scheidsrechter moest er wel om lachen, die kom je toch niet vaak meer tegen. Een nostalgisch gevoel.

Het gaf wel zijn strijdlust aan, evenals die van het team. Van Witzenburg verzilverde een splijtende pass van Ott en daarna volgde nog een ringloze, zo’n welbekende hoge die het plafond net niet raakt. Ook Leeman had de smaak te pakken, drie keer vanaf een metertje of zes, drie keer raak. En de lengte van Kelly werd twee keer uitstekend benut!

Een opmerking van Wolswinkel over het spel van het andere vak leverde hem een ouderwetse sneer op van AvdP, het zal de spanning wel geweest zijn. Maar als een hecht team, werd de overwinning aan het eind professioneel veiliggesteld met een verschil van zelfs vier doelpunten. Ongekend!

Die enige supporter was enthousiast, met enige verbazing: ‘Wat een leuke wedstrijd, goed spel ook!’.

Achteraf zou hij verklaren: ‘Goede beslissing hoor, ik moest bij die doorbraak even aan de noodrem trekken, ik kan ook niet meer alles bijhouden…’.

Ik hoorde Sprangers bij de A1 iets zeggen over teamspirit, ‘ervoor gaan’ en wel zien wat er dan van komt. Dalto Midweek, het levende voorbeeld. Ik heb een hoop baggerwedstrijden van ze gezien, maar AvdP had gelijk. Het spel is degelijk en bij vlagen sprankelend. Livestreamwaardig zelfs.

Ik zal het S-team inlichten. Zij moeten dit ook meemaken. Fluiten van deze wedstrijden is gewoon leuk!

De scheidsrechter achteraf: ‘Ik had al wel zilveren en gouden kaarten besteld, maar die had de Korfbalshop nog niet geleverd. Jammer, want anders had ik er zeker een paar uitgedeeld!’.

De Vliegende Hollander

Dalto – Sporting West/SKV: 21 – 17
Scheidsrechter: Robin Meerman