Dalto/Zhimble 3 koploper!

20200118 Dalto/Zhimble 3 - Mid-Fryslân 2

Foto’s Dalto/Zhimble 3 – Mid-Fryslân 2 zijn gemaakt door Carel sr

Dalto/Zhimble 3 – Mid-Fryslân 2

Tegenstanders uit het hoge noorden zijn altijd lastig en laten we er daar nou vijf van in de poule hebben. Gelukkig hoefden we vandaag zelf niet ver te reizen en mochten we onze kunsten vertonen in Hoenderdaal. Op 18 januari om 17.30 uur mochten we aantreden tegen Mid-Fryslân 2, we begonnen in de aanval met Lotte, Jorrit, Suzanne en Arie en starten in de verdediging met Aryan, Rhodé, Elmer en Linde. Anouk en Thijs mochten vandaag de bank warm houden. Zoals op de website van Mid-Fryslan ook al geschreven werd (in een kleine alinea onderaan de samenvatting van de wedstrijd van hun eerste) trok de thuisploeg (wij dus) de wedstrijd naar zich toe. De uitslag van 26-22 doet dit ook vermoeden. Wat zij echter vergaten te melden is dat wij uit de startblokken schoten en strak verdedigden waardoor we met de rust dik voor stonden.

De exacte ruststand durf ik hier niet meer te vermelden, wat ik nog wel weet is dat we het de tweede helft behoorlijk lieten lopen. Thijs was er in zijn vak nog ingekomen voor Aryan, waarna Aryan er weer in kwam in zijn eigen vak voor Arie, om zo iedereen wat minuten te laten maken. De tweede helft kan kort samengevat worden: wij minder scherp, zowel aanvallend als verdedigend, en zij scherper dan eerst. Met name aanvallend begonnen zij meer te scoren, schoten die de eerste helft niet vielen, mede door ons goede verdedigen, gingen er nu wel in. En ook kregen we behoorlijk wat kleine kansen om onze oren. Dit resulteerde dus in de eindstand van 26-22, een gelijkspel in de tweede helft. Maar de wedstrijd naar ons toetrekken, dat was in de eerste vijf minuten al gebeurd. Wij als Dalto 3 zijn dan ook enorm goed in het scherp beginnen aan een wedstrijd, in de volgende wedstrijden wilden we dit een hele wedstrijd vol gaan houden. Zeker omdat dan concurrent en nummer twee van de poule Drachten 2 (uit) op het programma stond.

Drachten 2 – Dalto/Zhimble 3

Op 25 januari 18.00 mochten we aantreden tegen Drachten. Spelen in het hoge noorden betekent echter wel lekker op tijd vertrekken. Uur van tevoren daar zijn en anderhalf uur rijden betekende half vier vertrek vanuit Hoenderdaal. Tijdens deze reis kwamen we ook nog langs een paar plaatsen waar we de komende weken nog heen moeten, waaronder Heerenveen, en niet ver daarvandaan, Grou. We grapten dan ook dat we wel een driekamp hadden kunnen spelen zodat we niet verschillende weekenden zover hoefden te reizen. Maar goed, het is niet anders.

Netjes een uur van tevoren kwamen we aan bij de sporthal in Drachten, een mooi complex en een eigen hal zorgden voor de nodige sfeer. Tijdens het warmlopen werd al duidelijk wat het betekent om tegen een tweede team te spelen, nadat een aantal jongens met trommels wat niet te verstane Friese aanmoedigingsliedjes zongen. Want geloof het of niet, Dalto 3 is misschien heel goed bezig, maar weinig mensen zijn er vaak bij om dit te zien. Thuis spelen wij vaak als Dalto 1 en 2 uit spelen waardoor onze niet eigen hal minimale sfeer uitstraalt en het aantal supporters vaak bestaat uit enthousiaste ouders (ouders wel dank daarvoor).  Deze sfeer bracht bij mij dan ook een bepaalde energie, en ik denk bij de rest van het team ook, want ondanks dat wij geen supporters hadden die langs de lijn stonden te zingen, begonnen we weer goed. De wedstrijd werd zowel door ons als door Drachten in hoog tempo gespeeld, Drachten leek soms echter boven zijn eigen tempo uit te spelen en mede door ons goede verdedigen en rake schoten liepen we flink uit.

In de rust bespraken we dat we de tweede helft moesten zien als een nieuwe wedstrijd, 0-0, zodat we vooral niet zouden verslappen. We begonnen de tweede helft aanvallend echter minder scherp en we hadden even een paar minuten nodig om te scoren, maar doordat de verdediging alles goed dicht hield konden we deze tijd ook nemen. Een kleine domper (vond ik althans) op de wedstrijd was het uitvallen van mijzelf tien minuten na rust, na een afketsend schot rende ik achter de bal aan en had deze ook vast, toen er een heer van Drachten aan kwam vliegen die dacht dat hij de bal ook nog wel zou kunnen hebben, niet dus. Dit resulteerde in een flinke klap tegen mijn hoofd en een lekkere bult. Geluk bij een ongeluk, Suus mocht er weer in en draaide goed mee in dit voor haar onbekende vak.

Van de rest van de wedstrijd heb ik helaas niet heel veel meer meegekregen, maar van het enthousiaste geschreeuw van Elmer naast me op de bank kreeg ik wel mee dat alles goed ging en er een aantal mooie acties tussen zaten. Eindstand: 13-26, met dubbele cijfers winnen van de nummer twee, dat is toch wel heel lekker. Na het douchen snel in de auto zodat we op de meegenomen tablets nog een stukje van de wedstrijd van het eerste konden zien, zij wonnen de kraker tegen hun concurrent Oost-Arnhem gelukkig ook. Na een tussenstop bij de McDonald’s waar één auto ontbrak (Kees natuurlijk) kwamen we voldaan weer aan in Hoenderdaal. We waren niet voor niets afgereisd naar het hoge noorden.

Dalto/Zhimble 3 – Nic. 2

In een redelijk lege sporthal, maar met fotograaf Jan aanwezig, mochten wij 2 februari 16.00 uur onze kunsten weer gaan vertonen tegen Nic 2. De eerste returnwedstrijd, de vorige wedstrijd was geëindigd in 16-21. Van tevoren bespraken we dat het eerste doel was  om te winnen, in de rust werd dit doel iets bijgesteld, daarover later meer. Suzanne, Anouk, Jorrit en Arie begonnen vandaag in de aanval en Elmer, Thijs, Linde en Rhodé in de verdediging. Lotte was er helaas niet bij dit weekend waardoor Renée reserve mocht zitten bij ons (bedankt daarvoor), ook Aryan begon op de bank.

Het wordt een beetje saai om dit elke keer te zeggen, maar het moet toch, we schoten namelijk weer uit de startblokken. Ja, alweer. Arie gooide zijn eerste drie schoten erin en ook de rest van het team begon scherp. Dit resulteerde na vijf minuten al in een time-out aan de kant van Nic, gelukkig voor ons, zonder veel effect. Wij gingen gewoon door waar we gebleven waren: ruststand 24-4.

In de rust werden onze doelen wat bijgeschaafd, dat winnen ging namelijk wel lukken. Het doel werd minimaal 40 scoren en maximaal tien tegen krijgen, niet onmogelijk, wel lastig. Al was die 40 scoren volgens Kees wel onmogelijk, hij zette namelijk één rondje in en benadrukte dat hij niet dacht dat ons dat ging lukken. In de rust bleek ook nog dat Arie ziek was, nou Arie als je dan altijd zo schiet…

Na rust gingen we aanvallend weer lekker door met scoren, die tien tegen ging alleen niet lukken. Verdedigend hadden we wat meer moeite met hun lengte en verloren we toch wel weer wat scherpte. Iets voor tijd mocht Renée ook nog een paar minuten invallen, helaas rolde haar schot net uit de korf. Achttien tegen werd het uiteindelijk en 45 voor. Ja Kees, 45(!), krijgen we nog bonus voor die extra vijf? Onze twee concurrenten DOS’46 3 en Drachten 2 speelden deze avond ook tegen elkaar, DOS’46 wist met één puntje verschil te winnen waardoor zij nog steeds in ons spoor blijven en Drachten nu enigszins is afgehaakt.

Na de uitwedstrijd tegen Heerenveen volgende week en daarna twee weken vrij staat op 29 februari de kraker uit tegen DOS’46 op het programma. Dit kan wel eens de beslissende wedstrijd worden. Maar goed, eerst mag Dalto 3 weer even op en neer naar Heerenveen. Misschien toch maar die driekamp invoeren volgend jaar.

Linde