Dalto/A.L.P. Flex B1 tweede van Nederland! – verslag/video/foto’s

De finale ging verloren, maar wat een knappe prestatie!

Wat had ik toch graag geschreven dat we Kampioen van Nederland waren geworden. Wat had ik het de kinderen, ouders en D-side gegund. We hadden vriend en vijand al verrast met het feit dat we überhaupt in de finale stonden, dan wil je het eigenlijk ook afmaken.

Harkema/Frigro/Invicta B1 (hele mond vol) was natuurlijk de gedoodverfde favoriet, aan het begin van de competitie tipte iedereen ze als kanshebber. Terecht, is nu dus ook gebleken.

Met behoorlijk wat auto’s vertrokken we om 10.00 uur naar Wormer, relaxte voorbereiding. De livestream crew was al aanwezig, mooi dat ze dit hebben gedaan voor de club. Ze zetten Dalto zo erg goed op de kaart, want uit betrouwbare bronnen heb ik gehoord dat er toch wel wat animo was om naar onze wedstrijd te kijken via de stream.

Goed, 12.00 uur, wedstrijd begint. We startten gigantisch goed, een droomstart kun je het wel noemen. We overrompelden Harkema B1 (om het maar even makkelijk te houden). Ruth zorgde in de eerste aanval gelijk voor de 0-1. Heerlijk die beleving in het veld, op de bank en in het publiek. Het was er weer, dat gevoel dat we niet te kloppen waren. We deden het als team! De verdediging stond als een huis, iets wat de B1 de laatste maanden uitstekend doet. Zo liepen we langzaam uit naar een 5-1 voorsprong, genieten! Ze stonden er weer, ze flikten het. Doorpakken!!

Harkema nam een time-out, wij hamerden erop dat ze zo door moesten blijven gaan. Zij zouden wat veranderen, wij zouden door blijven gaan. Dit was dé perfecte start. Harkema had de time-out nodig om terug in hun spel te komen, dat deden ze overigens uitstekend. Na de time-out van Harkema waren wij het eigenlijk een beetje kwijt, ik zag het geloof niet meer bij de spelers. We wilden het allemaal alleen doen. Niet samen, terwijl wij als TEAM zo fantastisch goed zijn. Als individu kunnen we alleen maar van onszelf verliezen en na die fantastische start gebeurde dat eigenlijk ook. Eén dame bij Harkema sprong er echt uit, knap hoe zij de ballen van ver door het mandje gooide. Nu waren wij ook genoodzaakt om een time-out te nemen. We probeerden de koppies dezelfde kant op te krijgen. Over te stappen naar plan B en vooral te hameren op het feit dat we het samen moesten doen. Harkema had meer grip op ons aanvalsspel, Ellen werd achterverdedigd en die had daar veel moeite mee. Is dat gek? Nee is niet gek, Ellen mag eigenlijk nog in de C’s spelen, heeft zich onwijs goed ontwikkeld en eigenlijk is dat het belangrijkste. Zo gingen we rusten met drie goals verschil achter, erg? Nee, ook niet erg, want als alle koppies dezelfde kant op staan kunnen wij veerkracht tonen en zijn we door niemand te verslaan.

In de rust spreken we het plan door, waar liggen de kansen? Wat moet er nu gebeuren, hoe gaan we die goede dame afstoppen. Wij als staf voelden dat het kon, maar bij sommige spelers leek het gevoel er niet te zijn. Er ontbrak een klein beetje vuur!

Tweede helft neemt Harkema eigenlijk gelijk het initiatief, ze maken een groot gat. We komen zes goals achter, op zich nog steeds niks aan de hand, want dat kunnen wij! Fred hamert erop, je kunt nog zeker tien goals maken en dan moet je maar eens zien wat Harkema doet… Ondertussen brengen we Fenna en Jannick in. Fenna moet wat meer rebounds gaan pakken en Jannick mag lekker gaan stormen. Dit was ook het moment dat we wat terug kwamen. Jannick schoot zijn eerste bal raak. Fantastish voor hem, ik gunde het hem zo! Hij moest er helaas weer naast beginnen, ook als coach moet je keuzes maken en dat is niet altijd even leuk. Maar als iemand dan zó positief is, zó meeleeft, zó goed invalt. Doe ik daar mijn petje voor af. Hij bracht energie die de B1 miste, zijn tegenstander had het lastig met hem. Dat vak begon beter te lopen en zo kwamen we met nog vier minuten op vier goals. We gooiden Mirte erbij, alles of niets… Stormen en hopen dat het net onze kant op zou gaan vallen. Dat gebeurde helaas niet… Joni had ondertussen ook nog even wat minuten gemaakt, ook voor haar was het natuurlijk niet leuk! Uiteindelijk verloren we de wedstrijd met 23-18 en is Harkema B1 de terechte Nederlands Kampioen!

Echter ben ik er wel van overtuigd, dat als wij het vuur hadden dat we de afgelopen twee weken hebben laten zien……we de wedstrijd hadden gewonnen en dat is toch wel een bittere nasmaak.

Nu ik er een kort nachtje over heb geslapen, ben ik eigenlijk onwijs trots. Trots op het feit dat we zilver hebben gewonnen, trots op het feit dat alle spelers zich individueel hebben ontwikkeld en trots op het feit dat we vriend en vijand hebben verrast.

Neem nou…

Justin; hij had het vorig jaar lastig. Had er geen plezier meer in, was er eigenlijk wel klaar mee. Als je dan ziet hoe hij het plezier terug heeft gekregen, wat voor meerwaarde hij voor dit team is en wat voor schitterende acties hij ons heeft laten zien, kun je daar alleen maar van genieten.

Anne; de sluipschutter van het team. Laat je haar vrij, dan weet je zeker dat je een doelpunt tegen krijgt. Ze had het soms lastig, want iedereen wist dat na een tijdje wel. Dan keken de dames niet meer om en moest ze het in het 1-1 duel doen. Daar heeft ze nog genoeg stappen in te maken, maar als je ziet hoe ze dat heeft afgedwongen en dat ze dan eigenlijk nog maar eerste jaar B is… Is dat genieten!

Jannick; lastige periode gekend. Maar gaat altijd voorop in de strijd, werkt keihard voor zijn team en kenmerkend zijn zijn schoten schuin achter de korf.

Ellen; bij Ellen zie je vaak vooraf wat voor wedstrijd het voor haar gaat worden. De beste dames schakelt ze met gemak uit! Schitterend waren al haar one-handers in de competitie. Zo zie je maar dat trainen op balvaardigheid toch zin heeft!

Kris; een pareltje. Wat een genot om zo’n talent in je team te hebben. Hij heeft een enorm spelinzicht, enorm atletisch vermogen en is dodelijk voor de korf. Deze jongen moeten jullie absoluut in de gaten houden.

Ruth; de kapitein van het schip. Altijd voorop in de strijd en keihard werkend voor haar team. Halverwege het seizoen was ze er klaar mee; Bar ik wil ook kunnen aanvallen, acties kunnen maken en doelpunten maken. We zijn er hard mee aan de slag gegaan en ik zie duidelijk progressie! Ik neem aan dat jullie dat ook hebben gezien na vorige week, onze koele kikker…

Carel; heeft de mooiste acties in huis. Heeft een onwijs goed schot, een echte scherpschutter. Soms speelt die iets teveel verstoppertje of twijfelt die of die moet schieten. Als hij eenmaal het eerste schot neemt, is hij op z’n best!

Joni; net als Jannick ook een lastige periode gehad, we hebben er veel over gesproken, veel over gehad en ook zij had de stijgende lijn te pakken. Rechts achter de korf was een zekerheidje, verdedigend was ze ook een heerlijke pitbull en niet te vergeten haar heerlijke passing.

Twan; ik weet nog goed dat ik in de E1 Twan in m’n team had en zei: als jij nou wat beter gaat schieten, dan wordt je de allerbeste die er rond loopt. Dit jaar zijn we veel met z’n schot bezig geweest en het begint langzaam zijn vruchten af te werpen. In de rebound heerst hij en verdedigend is hij de allerbeste van het team.

Renée; phoe.. Wat heb ik van deze meid genoten, ze kwam van ver, maar dit spelletje is perfect voor haar. Zo nuttig, ze ziet alles van te voren en staat áltijd op de goede plek.

De reserves moet ik natuurlijk ook enorm bedanken! Ivo, Rowin, Fenna, Mirte, Xanne en iedereen die ik bij deze ben vergeten. Fijn dat jullie altijd voor ons klaar stonden, dat jullie ouders jullie naar de B1 wilden brengen en dat jullie altijd met heel veel enthousiasme op de bank zaten.

Benno & Arianne: Wat ontzettend fijn om jullie achter de hand te hebben, al is het maar om even te sparren. Fijn dat jullie de B1 hebben geholpen naar dit succes! We zijn ontzettend blij dat we straks op het veld weer een beroep op jullie kunnen en mogen doen!

Fred & Daphne: Wat een heerlijke staf, zo genoten, zo gelachen en zoveel plezier gehad. Jullie zijn een heerlijk stel. Een blik was vaak al genoeg.

Bedankt voor dit fantastische zaalseizoen. We hebben zilver gewonnen en daar mogen wij trots op zijn. We horen bij de top 2 van Nederland, beseffen jullie dat wel?!

Tot zaterdag, 10.00 uur, Wageningen thuis.

Barbara


Dalto Livestream Team was er bij.

Live Stream: Jan Rodenburg, Paul van de Griendt en Carel Wielinga sr

Gelukkig hebben ook nog foto’s. Voor het geval we het allemaal zouden vergeten.

Foto’s: Jacob Heres (Korfbalfoto.nl)