Dalto/Fysiotherapie Driebergen C1 handhaaft zich!

Dalto C1 handhaaft zich na de overwinning op DSC in de Hoofdklasse!!

20190323 Dalto/Klaverblad Verzekeringen C1 - DSC C1

De afgelopen twee weken waren op z’n zachts gezegd spannend. Om te handhaven in de Hoofdklasse zouden we de wedstrijden tegen Albatros (nr. 3) en DSC (nr. 8) moeten winnen.

Vorige week stond Albatros op het programma in Zwijndrecht. De vorige wedstrijd was niet bijzonder en eindigde met 16-12 in het voordeel van Albatros, maar ik had er vertrouwen in dat we punten zouden kunnen pakken deze keer. Aan de ‘#wedstrijdvoorbereiding’ kon het niet liggen, in de week ervoor had ik elke avond wel contact met Cedric en ik had zelfs al gedroomd hoe Dennis op aangeven van Iris (K) de winnende zou scoren. Maar ’t bleef toch wel heel spannend, want uiteindelijk waren het aantal echt fitte spelers op één hand te tellen…

Albatros opende de score waardoor we na een aantal minuten 2-0 achterstonden. De C1 raakte echter niet in paniek en wist rustig op zoek te gaan naar de aansluiting, dat lukte. Albatros kon door het fysieke overwicht veel doelpogingen nemen, maar de C1 zorgde met goed verdedigend werk voor voldoende druk om Albatros onzuiver te laten schieten. Met rust stonden we zelfs met één puntje voor (3-4). Aanvallend moesten we echter heel hard werken om tot (goede) doelpogingen te komen en dat brak ons de tweede helft op. Albatros kon een voorsprong pakken van drie à vier punten en telkens als we er één terugkwamen, herstelde Albatros de marge. Een combinatie van een lastige tegenstander, weinig fitte spelers en toch ook wel de nodige spanning, resulteerde in een 14-10 eindstand, in een wedstrijd die niet slecht was. Het doek leek gevallen…

In de auto besprak ik de wedstrijd na met Moniek en Ellen, veel aan geprobeerd te doen, maar helaas niet gelukt. Totdat onderweg nog de telefoon overging, Stef aan de lijn. Hij had zich direct verdiept in de reglementen en een korte analyse leek erop te wijzen dat we nog een kans op handhaving hadden als beste nummer zeven. Terwijl de C1 het verdriet aan het verwerken was in de McDonald’s, smaakten de frietjes bij de familie Böger met dit nieuws toch een stuk beter! Een dag later was het helemaal duidelijk, we zouden van DSC moeten winnen en dan zou er een behoorlijk grote kans op handhaving bestaan (afhankelijk van het resultaat in poule A). Direct een appje aan Jonas die dit al had gehoord natuurlijk, mond houden deze week! 😉

Afgelopen week werd de laatste individuele reboundtraining met Joost afgewerkt. Joost, bedankt dat je bij ons langs bent geweest! Ook Ivey en Jammy waren weer van de partij, zij trainden wederom op het boven ’t hoofd wegschieten binnen drie meter. Woensdag gaf ik niet mijn beste training van het seizoen, maar Cedric maakte dat vrijdag helemaal goed met zijn training. Afgezien van wat pijntjes hier en daar, waren we zo goed als mogelijk klaar voor de wedstrijd.

Nienke kon gelukkig ook weer meedoen en tijdens ons gesprekje zaterdagochtend vertelde ze me dat ze er ‘héél véél’ zin in had, gezien het belang van deze wedstrijd maar goed ook. Ze zou ook een uitstekende wedstrijd spelen! De wedstrijd begon prima van beide kanten, al stond onze C1 wel steeds aan de goede kant van de score door een betere afronding van de kansen. Toch stond het op ’n gegeven moment 4-4, tijd voor een time-out om even de rust terug laten keren. Dat pakte goed uit, want daarna liepen we uit naar een 9-5 ruststand. Daarbij hadden zes verschillende spelers al gescoord: Nienke, Stijn (3x), Jonas, Floor (goed geoefend thuis!), Rick (2x; goed bezig Rick!) en Iris (L), allemaal van afstand.

De tweede helft ging het scoren iets moeizamer en maakten Cedric en ik ons nog wat zorgen, wat zullen we doen? Uiteindelijk was DSC niet bij machte om het gat te verkleinen en dat gaf ons langs de kant de tijd om te genieten. Bijvoorbeeld van de combinatie Stijn/Dennis (tegenstander helemaal zoek spelen, afleggen én afronden), de zoektocht van Dennis naar een blokje op zijn grotere tegenstander en dan… BAM, de invalbeurt van Julia (een prachtige, belangrijke doorloopbal scoren en met twee handen omhoog juichen) en Iris (K) (goede tweede kans pakken; ik zal voortaan niet meer zo zeuren… 😉). Vlak voor tijd kwam Cedric naar me toe, met nog een slag om de arm gehandhaafd, mooi man!

De man of the match verdient nog wel even een vermelding, het was de jongen die na de wedstrijd gelijk even op zoek ging naar het scoreformulier waar hij bij het vakje ‘voor’ zijn naam vijf keer zag staan. Hij was deze wedstrijd net wat ‘scherper, schneller, schterker en schlimmer’ dan zijn tegenstander, hè Stijn! 😉

Na afloop zoals altijd kort nabespreken. Jonas had de wedstrijd erg spannend gevonden en had dat tijdens de wedstrijd gemerkt, de anderen hadden echter niets in de gaten natuurlijk. Oh… we kunnen dus nog handhaven! Verrassing! Die middag alleen even de uitslagen in poule A afwachten…

In de loop van de middag een appje van Edwin: ‘KVZ verloren, veilig?’, een appje van Bert: ‘KVZ verloren, gefeliciteerd!’ en ’s avonds deed Stef nog maar even een check voor de zekerheid. 18.45 uur: ‘Dalto C1 handhaaft zich’. Gezien de fysiek sterke ploegen waar wij tegen spelen een knappe prestatie van dit team!

Robin

fysiotherapie-driebergen-daltosite