Dalto/Fysiotherapie Driebergen C1 maakt het weer spannend!

Zowel op als naast het veld is er weer veel gebeurd

Dalto/Fystiotherapie Driebergen C1 - Tiel'72 C1

In vier wedstrijden heeft onze C1 de competitie weer een stuk spannender gemaakt. Dat begon op zaterdag 19 januari in Eindhoven tegen DSC. Cedric en ik wisten niet wat ons overkwam in de eerste helft: 29 doelpogingen en twaalf doelpunten, een scoringspercentage van 41%, vóór rust hadden zeven verschillende spelers al gescoord. De stand was op dat moment 6-12. Begin tweede helft stond het al snel 7-15 en daarna zelfs 8-17. Ik weet nog dat ik tegen Cedric zei dat ik het eigenlijk best spannend vond, zie het maar eens vast te houden. Bij 14-19 was de wedstrijd gespeeld en konden we terugkijken op een heerlijke overwinning waarbij één opdracht erg goed lukte in ieder geval. Zo’n wedstrijd waarin echt alles lukt, daar waren we wel een keer aan toe.

Tussendoor kwam er nog leuk nieuws – de oplettende lezer en toeschouwer heeft het waarschijnlijk al gezien – want Fysiotherapie Driebergen is voor de komende tweeënhalve seizoenen teamsponsor van onze C1. Carolien van Fysiotherapie Driebergen is via Iris (K) al vanaf het begin van het seizoen bij ons team betrokken, zo komt zij regelmatig kijken hoe het op de trainingen gaat en geeft zij waar nodig tips en adviezen. Vanaf nu is haar praktijk dus ook onze sponsor, daar zijn we natuurlijk erg blij mee! Binnenkort meer hierover.

Fysiotherapie Driebergen nieuwe sponsor

Fysiotherapie Driebergen vanaf nu sponsor van onze C1!

Een week later kwam PKC op bezoek bij ons, een bekende tegenstander inmiddels. Het goede gevoel van een week eerder konden we ook in deze wedstrijd vasthouden. Tot vlak voor rust ging het gelijk op (7-7), waarna PKC net kon uitlopen naar 7-10 bij rust.  Met veel energie en slim aanvalsspel konden we terugkijken op een goede eerste helft. De tweede helft liep PKC zoals verwacht behoorlijk uit en waren we simpelweg moegestreden. Een verdiende overwinning voor PKC, maar zeker geen slechte wedstrijd voor de C1.

Als afscheid voor Inge konden we een dag later een ander spel spelen, het escapespel VOC in Utrecht. Het eerste onderdeel van het spel werd onverwacht al op station Driebergen-Zeist gespeeld: binnen 10 minuten alle kaarten opladen, korting erop zetten, met de lift over het spoor (…??). De mannen wonnen en stonden al bij de trein te wachten, de dames hadden wat meer moeite en waren net een paar seconden te laat. Kwam ook wel omdat Dennis ‘de Sloper’ eerder al vals had gespeeld, waardoor Floor niet meer zo snel was (😉). Gelukkig was de conducteur zo lief om nog even te wachten.

Het doel van het escapespel was om zo snel mogelijk de vlag te kunnen hijsen, maar daarvoor moesten natuurlijk wel de nodige codes gekraakt worden. Samenwerking en goed nadenken daarbij waren noodzakelijk. Kracht was niet nodig, al dacht Iris (K) daar duidelijk anders over. Uiteindelijk werd de eerste vlag na 45 minuten gehesen door het team van Jesper, Dennis, Iris (L) en Nienke, de andere twee teams volgden niet veel later.

Na afloop aten we nog wat op Utrecht Centraal, maar niet voordat een vijver leeggevist werd en Jonas even had meegelift met een NS-medewerker. Die vond dat duidelijk minder grappig dan wij… 😊

Escapespel VOC

Deze teambuildingsactiviteit heeft denk ik ook wel geholpen voor de wedstrijd tegen Tiel ’72. Cedric en ik hadden een duidelijk plan voor de verdediging, om het aanvalsspel van Tiel behoorlijk te ontregelen. De videoanalyse van de vorige wedstrijd tegen Tiel en samenwerken vormden daarin belangrijke onderdelen. Hoewel we in eerste instantie nog wel de nodige moeite hadden om ons in te stellen op de aanvallers van Tiel, ging dat naarmate de wedstrijd vorderde steeds beter bij iedereen. Het resulteerde in een 9-7 voorsprong bij rust. Aanvallend deden we niets bijzonders, maar verdedigend controle hebben, zorgt uiteraard ook voor de nodige rust in de aanval.

Tot 11-11 ging het vervolgens gelijk op, waarna Nordin (als invalcoach) en ik een time-out namen. “Rust bewaren, ongeacht of we op dat moment voor of achter zouden komen en rustig op zoek blijven gaan naar de juiste kansen, de verdediging staat.” Daarna ging de C1 los en demarreerde van 11-11 naar 17-12, wedstrijd gespeeld. Weer zo’n heerlijke overwinning, zeker omdat ons plan goed had uitgepakt. De punten die de C1 hiermee gepakt heeft, hebben er voor gezorgd dat het weer wat spannender wordt in de competitie, dat is natuurlijk heel mooi!

Gisteren reisden we af naar Bennekom voor de wedstrijd tegen DVO. Op het veld wonnen we met één verschil, in de zaal speelden we gelijk. En zo begon de wedstrijd ook weer. Het vak van Jonas, Rick, Iris en Nienke startte uitstekend met een stortvloed aan kansen, maar helaas werd er niet gescoord. Het andere vak had het juist een stuk moeilijker aanvallend, maar was wel effectiever, waardoor het na ongeveer tien minuten 2-2 stond. Vervolgens kwam geen van beide ploegen echt lekker in de wedstrijd, maar wist DVO wel een voorsprong te pakken bij rust 3-5. Voor onze C1 moest er duidelijk wat veranderen, want we trapten telkens in dezelfde valkuilen. Helaas lukte dat de tweede helft niet en via 6-4 werd het 10-6 en in de laatste paar minuten nog 13-6. We waren een aantal belangrijke uitgangspunten echt even kwijt leek het wel. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een team zo stil was na een wedstrijd, dat zegt genoeg. Na een korte terugblik hebben we samen besloten om niet meer terug te kijken op deze wedstrijd, dat heeft geen zin.

Aankomende zaterdag spelen we in Hardinxveld tegen Vriendenschaar, aan het team de opdracht om te laten zien dat we ons hier overheen kunnen zetten!

Robin

fysiotherapie-driebergen-daltosite