Dalto/Klaverblad Verzekeringen 7 lijkt niet te stoppen

Daar zijn we weer! Met een vers verslag, speciaal voor onze trouwe volgers. Het vorige verslag dateert alweer van meer dan een maand terug en we moeten onze fans wel tevreden houden.

In een maand kan veel gebeuren, zo weten wij ook. Na 3 speelronden stonden we op 2 punten. Dat moest toch beter kunnen. 17 december konden we doorpakken na de mooie overwinning tegen Tweemaal Zes 3 en moesten we spelen tegen MIA 4, op dat moment de hekkensluiter. U raadt het al, dat werd niks. Met de oliebollen en gourmetschotels al in ons hoofd lieten we de 2 punten liggen in Amersfoort en werd de uitgelezen kans op een overwinning om zeep geholpen.

Toen brak er een periode van rust aan. De kerstvakantie zorgde voor een eeuwigdurende winterstop van 4 weken waarin we aan de kant stonden. 14 januari mochten we pas weer. Natuurlijk net zo fit als de mensen uit de selectie, met welgeteld 1 training op de dag voor de wedstrijd als voorbereiding. Dat kon niet mis gaan. Gelukkig speelden we niet tegen de koploper, dat zou wat zijn. Of toch wel! Fiducia 3 stond bij de start van deze speelronde stijf bovenaan met 8 punten uit 4 wedstrijden en reisden af naar Driebergen in de wetenschap dat ze hier de puntjes wel even meenamen. Maar Kerst en Pasen zouden op dezelfde dag vallen als Dalto 7 iemand makkelijk van ze laat winnen. Dat waren we dus ook zeker niet van plan.

Na 4 seconden schoot Janneke al raak. De toon was gezet. Een spannende 1e helft waarbij we een groot deel van de tijd gelijk op gingen, maar wel altijd aan de goede kant van de score zaten. Een helft met passie en strijd, elk doelpunt en elke onderschepping vieren. Het leek met rust uit te lopen op 13-12, en hoe lekker is het dan als je 10 seconden voor de thee nog even 2 verschil maakt. Rico, die zijn korfbalschoenen sinds een paar weken weer uit de kast heeft gehaald, schoot knap raak van een meter of 8 en al het geel-zwart in en om het veld ontplofte. En ook de 2e helft bleven we leveren. Het verschil was tot de laatste 10 minuten niet groter dan 2 waardoor volle concentratie vereist was. Toen brak een periode aan waarin veel rebounds werden gepakt en er goed werd verdedigd. Ondertussen bleven onze goals vallen in de aanval en liepen we uit naar 3, 4, 5 verschil. Dit resulteerde in een 23-18 eindstand. De koploper verslagen in eigen huis! Leuk ook om te zien dat de families en relaties de zaal hadden weten te vinden, dat werkt altijd goed.

Nu dan echt een keer doorpakken na een overwinning? Dat was wel het doel tegen DVO 7, wederom thuis. DVO, van oudsher een rivaal van onze club, stond er niet heel goed voor met 2 punten uit 5 wedstrijden. Op het veld zaten we in de poule met DVO 6 wat op papier een beter team is, maar het is net als met Ajax de laatste tijd. Je weet niet wat je kan verwachten. En DVO 7 had nog even een oude bekende van Dalto uit de hoge hoed getoverd. Dennis Brunt (oud speler van Dalto 1 en (assistent) coach van DVO 2) stond aan de basis in Driebergen en speelde deze uiteindelijk helemaal uit. Er stond ons, en zijn directe tegenstander Pieter, dus wat te wachten.

Start wedstrijd en Dennis Brunt laat zich gelijk zien. Hij zorgt met een herhaalde strafworp voor de openingsgoal. De rest van de eerste helft was te vergelijken met de wedstrijd tegen Fiducia waarin we gelijk op gingen, alleen nu niet met een voorsprong maar met een gelijkspel de rust in: 8-8. Na rust konden we gelijk een gaatje slaan. Via Roy en Pauline was het na 5 minuten in de 2e helft 10-8. Pieter zat de hele wedstrijd kort op de huid van Brunt en die kan niet een hele lekkere middag gehad hebben, maar schoot toch onder druk raak voor 11-11. Met nog 20 minuten te gaan leek het wederom spannend te worden. Minke en Nordin werden nog als verse krachten ingebracht en maakten zo hun eerste minuten voor Dalto 7. Langzaam maar zeker kropen we richting winst bij een 13-11 stand, maar juichen was nog te vroeg. Met een mooie jumper scoorde Dennis bij DVO. Spanning, spanning… Maar… Leonie wurmde zich langs haar tegenstander en scoorde met een doorloopbal de 14-12 met nog 4 minuten te gaan. Kansen over en weer maar geen doelpunten meer. 3 keer fluiten en daar was het eindsignaal. Heerlijk om weer eens in 7 dagen tijd 4 punten bij te tekenen. En extra lekker dat het tegen DVO was. Verslagje zonder foto’s deze keer, persfotografen zijn nou eenmaal duur om in te huren.

Waar het er na de Kerst niet best uit zag staan we nu gewoon op een gedeelde 4e plek. Volgende week spelen we uit tegen Victum 4 in Houten. Voor de agenda van de meereizende supporters; deze begint om 14:50. Op het veld uit en thuis van dit team gewonnen. Lukt dat ook in de zaal? Dat lezen jullie vast binnenkort, tot de volgende!

Dennis