Over een goed gelovig jongetje. . .

Als je zes weken even niets te doen hebt!

Zaterdag 30 maart speelden we onze laatste competitiewedstrijd in de zaal tegen PKC. Hetzelfde liedje als altijd: de eerste helft komen we uitstekend mee, de tweede helft walst PKC eroverheen. Die eerste helft wel uitstekende dingen gezien: aangevers die goed meestappen, aanvallers die goed voorlangs snijden en scherpe aanvallende acties in de één tegen één. Dat kost uiteraard energie!

Maar goed, vervolgens heb je ook zes weken om daarvan bij te komen. Om die tijd te vullen, zette ik alvast een 1-april-grap in. Mijn beste tot nu toe! Stijn had mij per ongeluk een bloedneus geschopt die zaterdag (geen grap) en ’s avonds meldde ik hem in de groepsapp dat ik in het ziekenhuis zat met een ‘gebroken neus’, zielig hè… De volgende dag had ik hardgelopen en zat ik net wat te eten, toen Floor, Nienke, Iris & Iris langskwamen. Ojee… Toch maar even achterom, zegt Nienke: ‘Maar ik zie helemaal niets…’. Volgens mij hadden de anderen het toen al wel door 😉

Maar goed, in ons team speelt ook een heel goed gelovig jongetje en zijn naam is Stijn. Dus pleister om mijn neus, foto maken en een berichtje naar Stijn: ‘Robin is heel blij met het kaartje’. Ouders speelden ondertussen rustig mee. Op 1 april mocht ik hem uit zijn lijden verlossen…

Gebroken neus

Woensdag 3 april kwam ik aan het eind van de middag thuis en liep ik de schuur in: ‘Hé, wat is er met mijn fiets gebeurd?!’ Helemaal versierd met een hoop rommel… 3 APRIL!! Komen Iris (K) en Nienke ineens tevoorschijn. Eerlijk is eerlijk, dat is de beste 3-april-grap die mij overkomen is. Stand 1-1.

’s Avonds geen training op het programma, maar een rondje hardlopen naar Odijk (inclusief slootjespringen; het goed gelovige jongetje geloofde dat hij dat wel kon en gelukkig kreeg hij gelijk). Ik had verwacht dat we niet verder kwamen dan de rand van Odijk en dan weer terug, maar aan het eind van het rondje stond er 8,7 kilometer op de teller. Goed bezig hoor! Tijdens het ijsje eten wilde Iris (K) nog een wedstrijdje doen, wie drinkt als eerste een fles water leeg. Ik had het kunnen weten, in mijn fles zat natuurlijk geen water. Stand 1-2, verloren…

Rondje harlopen

Ter voorbereiding op het veldseizoen speelden we de woensdag daarop vervolgens een oefenwedstrijd tegen Mia. Konden we weer even wennen aan het veld. Zo dacht Floor bij het opbrengen wel een lange pass te kunnen geven die ergens halverwege bij een speler van Mia belandde (doelpunt) en Jonas had bij zijn strafworp ook wat last van tegenwind. Maar het was verder een prima wedstrijd die met drie punten verschil werd gewonnen als ik mij goed herinner.

Zaterdag 13 april werd een tweede oefenwedstrijd gespeeld tegen de B2. Meerman tegen Meerman, uiteraard won ondergetekende met één punt verschil. Dat is toch lekker! Voor beide ploegen een goede oefening. Daarna werd er gezamenlijk pasta gegeten in de kantine en ’s middags gingen we met beide teams en een aantal ouders richting de Ziggo Dome voor de Korfbal League finale. Het was weer een hele uitdaging, maar gelukkig zat iedereen op tijd in de trein.

Ziggo Dome

Vervolgens stonden er een aantal normale trainingen op het programma en haalden een aantal spelers het Korfbalmasterz Spelregelbewijs. Daarnaast bespraken we met alle spelers het seizoen tot nu toe. Om weer in het wedstrijdritme te komen speelden we zaterdag 4 mei een oefenwedstrijd tegen Tiel. Halverwege de eerste helft zei Cedric: ‘Nu weet ik hoe PKC zich voelt’. We zaten heel relaxed op de bank en met rust hadden we al meer dan tien keer gescoord. Werkelijk alles deden we goed! Rebounden (uitblokken, duel aangaan), passen (op buitenste hand, met links, hoog tempo) en scoren (goede doelpogingen, iedereen scoringsgericht). De tweede helft speelde Tiel lange aanvallen waardoor het bij ons iets minder lekker liep, maar desondanks een zeer verdiende overwinning.

Afgelopen woensdag speelden we nogmaals een oefenwedstrijd tegen de B2. Als snel bleek dat de C1 een echte veldploeg is, want de eerste helft haalden we gewoon een scoringspercentage van 48% (!) en scoorden we wederom boven de tien doelpunten. De B2 kon daar weinig tegenoverzetten. Uiteraard waren we hier heel blij mee in de rust, maar ondertussen had de B2 wel een goed plan bedacht. Dat betekende na de eerste minuut van de tweede helft een time-out, de scheidsrechter keek me aan of dat ik een grap maakte 😉

De B2 kwam de tweede helft goed terug, maar de C1 wist zich wel enigszins te herpakken. Het bleef natuurlijk wel een oefenwedstrijd, dus er was ook tijd voor een ‘Under the bridge’ van Jonas bij zijn strafworp. Helaas niet raak. Net voor het einde van de wedstrijd kwam de B2 op gelijke hoogte, 13-13. Wij mochten vervolgens nog een vrije bal nemen, maar de variant van Jonas trof net geen doel. Einde wedstrijd, of toch niet? Iemand opperde om golden goal te spelen, spannend! Ditmaal trof Jonas van afstand wel doel en de B2 wist in de laatste aanval niet meer te scoren. Het uitbrengen van de bal kostte vervolgens wat moeite, maar de winst was wederom binnen. Een prima voorbereiding voor de competitie zo’n wedstrijd. Na afloop werd er samen nog gezellig gekorfbalbowld.

Morgen staat na zes weken weer eens een competitiewedstrijd op het programma, tegen de nummer twee SKF. Een mooie uitdagende wedstrijd waarin we weer vol aan de bak mogen!

Robin