In het AD: Dalto geeft vierde plek weg

20210222 AD Koptekst Daltosite

20210222 AD DVO - Dalto

Dalto-aanvoerder Rudo Schulting gooit de bal naar ploeggenoot Pia Donkers. “Ik heb niet het gevoel dat we zijn weggespeeld.” Foto Marco Spelten

Door het onnodige verlies bij DVO hebben de korfballers van Dalto uit Driebergen plaatsing voor de play-offs in de Korfbal League niet meer in eigen hand.

20210222 AD Uitslag Daltosite

Eigenlijk kon Rudo Schulting het kort na de wedstrijd bij DVO amper bevatten dat Dalto met 25-17 had verloren. Bij zo’n uitslag denk je al snel: die zijn weggespeeld, kansloos verhaal, maar niets was minder waar. Wat wel waar is: de Korfbal League is in fasen een kraakheldere leerschool voor de studenten van docent Barry Schep.

“Ik heb niet het gevoel dat we zijn weggespeeld”, was de ontnuchterende, maar terechte analyse van aanvoerder Schulting. Aan het démasqué in Bennekom lagen drie oorzaken ten grondslag.

l. Efficiëntie

Dalto startte furieus bij DVO en verschafte zichzelf al snel een voorsprong met perspectief op een mooi resultaat: 0-3. De Driebergers verzuimden juist in die fase DVO richting een onoverbrugbare achterstand te duwen. De Bennekommers speelden nerveus en slordig, maar Dalto verzuimde een paar opgelegde kansen te benutten. In offensief opzicht draaide het vak van Mathijs den Ouden, Joost Wattel, Lotte van Montfort en Nienke Hoogeveen driekwart van het duel voor geen meter. Kansen genoeg, met dank aan Wattel die in de korfzone als een tijger stond te rebounden, maar de efficiëntie van zijn vakgenoten was zwaar onder de maat.

2. Weinig vrouwengoals

In het verlengde daarvan kwam in het rechtstreekse duel om de vierde plaats een ander probleem aan de oppervlakte. Een gebrek aan vrouwengoals. Niemand mist expres kansen, maar als Den Ouden in het ene vak en Rene Siedsma in het andere vak aan de ketting liggen, moeten andere spelers opstaan. In dit geval de vrouwen. In het moderne topkorfbal zijn teamgeest en een voorbeeldige arbeidsethos niet genoeg. In de Korfbal League doe je alleen serieus mee met een team dat over alle schijven scoort.

Pas toen het kalf was verdronken – een fel en gedreven DVO breidde kort na rust de voorsprong uit naar zes doelpunten – gingen Lotte van Montfort, Nienke Hoogeveen en Pia Donkers scoren. Maar het was te laat, zag ook Schulting. “Het lijkt wel alsof er na die ruime achterstand een soort last van hun schouders viel. Toen de marge dusdanig klein was, lukte het niet, toen de achterstand groter werd, juist wel. Als team hebben we er zeventien gemaakt. Dat is gewoon te weinig.”

3. Geen kolerelijer

De afgezwaaide Maarten Groot Hulze kon het bloed onder de nagels van zijn tegenstanders en teamgenoten halen, maar op momenten dat het nodig was, zorgde de voormalig topschutter voor opschudding. De rol van kolerelijer is nog steeds niet ingevuld. Niemand die eens een gecontroleerde beuk uitdeelt, dwars door het blok loopt of de arbitrage slim bespeelt. Schutting beaamt dat die factor ontbreekt bij Dalto. “Het zit ook niet in mij. Doe ik het wel, dan komt het heel geforceerd over. Maarten had dat inderdaad wél.”

Als de streekderby met DVO een tentamen was op weg naar het examen om de vierde plaats – en dus plaatsing voor de play-offs – dan scoorde Dalto een onvoldoende. Met nog vier duels voor de boeg en slechts één punt achterstand op nummer vier DVO liggen de kansen voor kwalificering voor het Korfbal League-toetje nog altijd open. Dan moet Dalto in elk geval zaterdag in eigen huis bonuspunten pakken tegen DOS’46 en op bezoek bij hekkensluiter KCC de volle buit meenemen en leren van het onnodige verlies bij DVO.

Want dat is het gevoel dat bleef hangen. Of zoals Schulting het verwoordde. “We moeten zorgen dat we meer doelpunten maken.”