Kei in sport: interview met Quinty Stahli

20211115 Interview Quinty Stahli

20211115 Interview Quinty Stahli 01

Quinty Stahli (20) korfbalde haar hele leven bij MIA uit Amersfoort, maar deze zomer waagde ze de sprong. De korfbalster stapte over naar Dalto. In Driebergen belandde de Amersfoortse in een topsportomgeving waar het maximale wordt gevraagd, maar waar ze ook veel vertrouwen krijgt. “In het begin was ik onzeker en keek ik de kat uit de boom, maar de trainers zeiden meteen: ‘Quinty, je kunt het, je doet het goed’.”

Door: Stan Bos
Foto’s: Hans Bömer

Als het interview bijna op z’n einde loopt, komt Quinty Stahli met een bekentenis. Toen ze van trainer Barry Schep hoorde dat ze in de basis zou staan in de wedstrijd tegen Groen Geel, sloeg de schrik haar figuurlijk om haar hart. Ze was zó verrast door die mededeling dat ze de nacht voor de wedstrijd slecht sliep en de zenuwen door haar lijf gierden. Maar de coaches van Dalto gaven haar het juiste gevoel. “Dit eerste jaar wil ik vooral ervaring opdoen”, zegt Stahli. “Ik heb me als doel gesteld dat ik een paar keer wil invallen in het eerste, zonder dat ik mezelf honderd procent druk opleg om meteen al in dat team te staan.”

Een plek in de hoofdmacht is geen realistische benadering. Stahli maakte deze zomer de overstap van eersteklasser MIA naar hoofdklasser Dalto. In de zaal spelen de Driebergers op het hoogste podium, in de Korfbal League. Het verschil met MIA is drie klassen. Stahli merkt aan alles dat ze in een topsportomgeving is beland. “Ik moet er heel hard voor werken, maar alles is heel strak georganiseerd. Bij MIA moest ik soms zelf achter dingen aan. Dat is hier niet. Gelukkig ken ik bij Dalto een paar medespelers van het regiocentrum. Zeker in het begin waren de zenuwen er nog wel, maar als het eerste fluitsignaal heeft geklonken, is dat weg.”

Actieve houding
Stahli merkt dat er op topniveau veel meer wordt verwacht. In de verdediging moet ze haar tegenstandster continu op de huid zitten, in de aanval wordt een actieve houding verwacht. Dat vereist fysieke fitheid. “We trainen veel zwaarder en langer dan bij MIA. Op dinsdag hebben we een personal trainer, Mick. In drie kwartier beult hij ons helemaal af. Als je bezig bent, denk je: waar ben ik aan begonnen, maar achteraf waardeer ik zo’n training heel erg. Ik had nooit de ambitie om de top te bereiken. Hooguit wilde ik MIA 1 halen toen ik in de B1 zat, maar verder keek ik niet. Later wel. Alleen had ik het bij MIA niet meer naar mijn zin. Toen kwam Dalto op mijn pad.”
Die overstap is voor Stahli in alle opzichten een uitdaging. Alleen al presteren op het hoogste niveau is een groot verschil, maar de korfbalster merkt dat ze het snel oppikt. “Iedereen trekt je mee. Als het bij mij niet even niet gaat, trekken ze mij mee. Bij anderen gebeurt dat ook. De trainers geven me veel vertrouwen. De motivatie is, anders dan bij MIA, heel hoog. Iedereen wil elke oefening winnen. Dan ga je daarin mee. Omdat ik betere korfballers om me heen heb, ga ik zelf ook beter spelen. Met Anne van de Griendt, die ik ken van de voorselectie van Jong Oranje, heb ik een geweldige klik. We kunnen het heel goed met elkaar vinden.”

Wekker
Het neemt niet weg dat het voor Stahli flink aanpoten is. ‘s Ochtends rinkelt om zes uur de wekker en reist ze met de trein naar Zwolle voor haar studie communicatie (zie kader). Eenmaal thuis is het snel eten en naar de club. Om 23.00 uur valt ze moeiteloos in slaap, maar een klaagzang hoeft niemand te verwachten. “Soms ben ik kapot als ik thuiskom, maar heb ik toch zin om te trainen. Korfbal is een heerlijke uitlaatklep. Ja, het zijn lange dagen, maar op school hebben ze mijn rooster aangepast, zodat ik overal bij kan zijn. Op zondagen kan ik veel huiswerk doen, net als in de tussenuren, maar de consequentie is wel dat ik zeven dagen in de week druk ben. Nu voel ik dat nog niet, maar over twee maanden misschien wel.”

In Driebergen krijgt Stahli training van Barry Schep en Jesper Oele, twee oud-topkorfballers. Schep speelde jarenlang in het Nederlands team. Stahli zuigt de informatie op die ze van beide coaches krijgt. “Ik vind het echt heel gaaf. Ze weten heel veel en geven goede tips over de dingen waarin je je kunt verbeteren. Het belangrijkste is dat ze me vertrouwen geven. In het begin was ik onzeker en keek ik de kat uit de boom, maar ze zeiden meteen: ‘Quinty, je kunt het, je doet het goed’. Dat is heel prettig.”

20211115 Interview Quinty Stahli

Quinty Stahli (nr 11), na de gewonnen wedstrijd tegen Fiks.

Support
Ook van haar vader en moeder, bij wie ze nog woont, ontvangt ze veel support. “Nadat ik door Dalto was benaderd, zei mijn vader meteen: ‘Dat moet je doen’. Maar ik had eerst nog zoiets van: mijn vrienden zitten bij MIA, ik heb nog geen rijbewijs en wil niet steeds door pappa naar de training worden gebracht. Ze helpen me geweldig, ook met eten koken. Laatst gingen ze mee naar Zeeland om me aan te moedigen. Ik ben echt heel blij met mijn ouders.”

Stap voor stap wil Stahli zich opwerken naar de Driebergse hoofdmacht. De concurrentie is moordend en topsport kent geen genade. Ze heeft zichzelf als doel gesteld te slagen bij Dalto. Veel verder kijkt ze nog niet vooruit. “Dalto 1 is voor de wat langere termijn mijn doel. Ik ben realistisch en weet dat het voor dit seizoen nog niet haalbaar is. We hebben nog een wereld te winnen bij Dalto. Er staat een jonge groep waarmee we iets moois kunnen opbouwen. Deze selectie kan nog heel lang met elkaar door.”

20211115 Interview Quinty Stahli