Ondertussen bij de C1. . .

Er is weer genoeg gebeurd, tijd voor een verslag!

Dalto C1 - Albatros C1

De C1 kent een lastig begin van het zaalseizoen. In de eerste zaalwedstrijd werd er 20-7 verloren van Tiel’72 en dat had niemand vooraf verwacht. Tijdens de wedstrijd zagen we vooral veel individuele fouten, maar daar werd de wedstrijd uiteindelijk niet op beslist. Tiel’72 behaalde een bizar hoog scoringspercentage (binnen enkele minuten vier uit zeven en na rust drie uit vier), waar wij helaas niet genoeg tegenover konden zetten. Tiel’72 was duidelijk goed op elkaar ingespeeld. Aan de kansenverhouding lag het niet, want zowel onze C1 als Tiel hadden nagenoeg evenveel kansen.

Vervolgens speelden we twee spannende wedstrijden thuis tegen DVO (11-11) en Vriendenschaar (11-12). Rick moest helaas geblesseerd vanaf de kant toekijken, hij ging tijdens de training door zijn enkel en hoopt in deze maand weer aan te sluiten. Zowel onze C1 als DVO konden achteraf wel blij zijn met een punt, want de scores waren tijdens de wedstrijd telkens gelijk verdeeld. Vriendenschaar daarentegen won uiteindelijk terecht van ons, nadat zij vrijwel de hele wedstrijd ruim voor hadden gestaan.

Net voor de kerstvakantie stond de laatste wedstrijd van 2018 op het programma, in Veenendaal werd er gespeeld tegen SKF. Tegen de nummer twee uit de poule werd het een wedstrijd om snel te vergeten (4-18). SKF is duidelijk een stukje verder dan wij, al blijft het natuurlijk wel een heel grote uitslag. Het snel vergeten lukte overigens heel aardig, want ’s avonds vierden we samen gezellig Sinterklaas.

Eerst nog even de cadeaus ophalen bij mij thuis en een koekje scoren bij mijn ouders en door naar het Grote Bos voor een overnachting in het huisje van Jesper. Gelukkig dit keer iedereen wel heel aangekomen.

Iedereen had een mooi gedicht voor elkaar geschreven en voor Cedric en mij was natuurlijk een passend cadeau gekocht door Nienke, Iris en Iris… Maar ook de Sint had nog een leuk cadeau voor de hele C1: shampoo en een eierwekker, zodat de ouders en coaches bij uitwedstrijden nog maar twintig minuten hoeven te wachten voortaan. 😉

Vier C1’ers moesten ’s avonds helaas naar huis, maar desondanks werd ’t een grote puinzooi (tot aan taart op de muur) en tot diep in de nacht (half vier; totdat Jesper in mijn bed mocht gaan liggen, wat een mazzel had ie) was het onrustig. ’s Ochtends werden we getrakteerd op een mooi wit landschap en hebben we toch al gauw drie uurtjes sneeuwballen staan gooien, heerlijk! Al waren de partijen wel wat oneerlijk verdeeld vond ik…

Goed, het opruimen was een minder geslaagd onderdeel, na een uurtje toegekeken te hebben was er nog niet heel veel veranderd. Ondertussen had Dennis voor de pannenkoeken een pan op het vuur gezet (zonder iets erin…) en gepresteerd om de inhoud van de stofzuiger tevoorschijn te toveren. Ik ben even vergeten wie die eieren onderin de boodschappentas had gedaan… Dennis is overigens wel een goeie koekenbakker! We hebben ons in ieder geval heel erg vermaakt!

In het nieuwe jaar stond afgelopen zaterdag de wedstrijd tegen Albatros op het programma. Hoewel we de wedstrijd goed begonnen, kwamen we er toch twee achter te staan. Met rust stond het 5-7 en leek er nog niets aan de hand, genoeg ideeën om de wedstrijd onze kant op te laten vallen. Hoewel dat op een gegeven moment ook leek te lukken en we heel veel kansen creëerden, viel er helaas geen doelpunt. Hierdoor konden we de aansluiting niet meer vinden. Telkens als wij scoorden, scoorde Albatros keurig mee. Eindstand 12-16. Helaas verloren, maar geen slechte wedstrijd. Genoeg positieve punten waar we mee verder kunnen.

Na afloop hebben we helaas afscheid genomen van Inge, zij heeft besloten om te stoppen met korfbal. Binnenkort gaan we nog een keer iets leuks doen met z’n allen en natuurlijk nog de dropping, die we ’s avonds vanuit de Grote Clubactie kregen voor het team dat de meeste loten had verkocht (van de C en B).

Morgen gaan we richting Eindhoven, op naar de eerste punten van 2019!

Robin