Wat een seizoen voor de A4 en A5!

Waar zullen we eens beginnen, want wat was dit een seizoen. Voor wie het nog niet weet doen wij met drie trainers twee teams, de A4 en de A5. Dit is organisatorisch soms wat lastig maar al met al hebben we er een mooi jaar van gemaakt.

Laten we eerst maar even beginnen met de eerste veldhelft. Waar we begonnen met acht spelers in de A4 en tien spelers in de A5 stonden we iedere woensdag/donderdag en vrijdag met 18 spelers te trainen. In het begin was het zoeken, hoe gaan we dit doen en hoe gaan de spelers hiermee om? Ik denk dat juist deze combinatie heel mooi heeft uitgepakt doordat de hele A4 1e-jaars A zijn en mooi wat kunnen leren van de tweede- en soms al derde-jaars A uit de A5. Andersom kan de A5 weer leren van de A4 door meer tegenstand te krijgen.

Waar we met de A5 de eerste veldhelft gedeeld kampioen werden samen met SKF moest de A4 toch echt zijn meerdere erkennen in het fysiek sterke Luno. Luno was gewoon verder, fysiek met veel lengte in de ploeg maar ook speelden ze goed en maakten de kansen af die ze kregen.

In de zaal zaten we met de A5 in een, op het eerste gezicht, te sterke poule. Dit bleek uiteindelijk ook het geval. We werden laatste, maar met toch twee wedstrijden winst mogen ze zeker trots op zichzelf zijn. Als je als A5 in een poule zit met vier A1 teams, een A2 en een A3 blijkt dat het 5’je achter de A maar een getal is en niks zegt over de kwaliteiten van het team. Ze hebben mooie wedstrijden laten zien waaruit blijkt dat als je samen hard werkt, je het de tegenstander heel lastig kan maken.

Met de A4 zaten we in een poule waar we goede kans konden maken op het kampioenschap. In de eerste wedstrijd tegen DVO bleek dat de tegenstanders fysiek wel verder waren dan de spelers uit de A4. Echter lieten ze zich hier niet door van de wijs brengen en wisten ze deze wedstrijd te winnen. Daarna volgden er twee wedstrijden vol spanning. We waren in beide wedstrijden de bovenliggende partij, maar dit lieten we niet zien. De wedstrijd tegen Wageningen werd met één punt verschil gewonnen en ook de wedstrijd tegen Koveni werd door een mooie goal van Douwe in de laatste seconde binnengesleept. De eerste wedstrijd na de kerstvakantie werd ruim gewonnen en dit voelde eigenlijk wel lekker. Echter houdt de A4 van spannende wedstrijden, want door een slechte eerste helft te spelen moet je in de tweede helft heel veel goed maken. Dit deden ze gelukkig nog op tijd en ook deze wedstrijd werd weer met één punt verschil gewonnen.

De volgende twee wedstrijden werden ruim gewonnen en zo stonden we toch wel duidelijk bovenaan en kwam het kampioenschap steeds dichterbij. Door een verloren wedstrijd tegen Wageningen werden de spelers wel weer met hun neus op de feiten gedrukt dat niet alles vanzelf gaat en dat je ervoor moet blijven werken als het niet lekker loopt. De laatste twee wedstrijden werden ruim gewonnen en het kampioenschap was een feit. Echte blijdschap heb ik tijdens de kampioenswedstrijd niet gezien, maar tijdens het eten van de taart werd dit goed gemaakt.

Gedurende het seizoen zijn er helaas twee spelers afgehaakt, maar hebben we er ook weer twee spelers bij gekregen. Janna kwam de A5 versterken na haar blessure en Floor voegde zich bij de A4.

De laatste veldhelft kwamen we met de A4 veel bekenden tegen waar we in de zaal ook tegen hadden gespeeld. Met de A5 kwamen we in een nieuwe poule met nieuwe kansen. In de poule bij de A5 bleef het tot het einde spannend want zelfs de nummer drie zou bij gelijkspel of verlies van de nummer één nog kampioen kunnen worden. Helaas won Animo de wedstrijd eerder op de dag en kon de A5 alleen nog tweede worden in de poule. Hiervoor moesten ze thuis wel even het verlies van 24-5 tijdens de uitwedstrijd rechtzetten. Dit deden ze door 13-10 te winnen. Hierbij moet gezegd worden dat tijdens deze wedstrijd drie stippen werden gemaakt door Dennis, die in de loop van het seizoen een beetje een stippenprobleem opliep. Wij bleven vertrouwen houden, hijzelf echter iets minder. Uiteindelijk gooit hij er in de laatste wedstrijd drie stippen in en mag hij toch wel trots zijn dat hij ze toch is blijven nemen en ze erin gooit in deze beslissende wedstrijd.

Bij de A4 in de poule werden de eerste twee wedstrijden vrij gemakkelijk gewonnen. Toen kwam Wageningen op bezoek. In de zaal hadden wij ook al tegen ze gespeeld en toen nipt gewonnen en een keer verloren. Dit zou dus de concurrent zijn voor het kampioenschap. De zon scheen en het was heel warm. Sommigen hadden er zelfs al een halve of hele wedstrijd opzitten dus het zou een spannende wedstrijd worden. Echter bleek dit niet het geval. Door de opdrachten goed uit te voeren en scherp te starten werd Wageningen weggespeeld. Iedereen wist in deze wedstrijd te scoren en we wonnen met 23-7. De daaropvolgende wedstrijd zullen we maar snel vergeten ondanks dat de punten in Driebergen bleven. We weten in ieder geval dat de A4 liever in de hitte speelt dan in de regen met wind.

Nog twee wedstrijden te gaan voordat we echt officieel kampioen zouden zijn want Wageningen bleef netjes zijn wedstrijden winnen dus voor ons was het ook van belang dit te blijven doen. De wedstrijd tegen Animo eindigde een beetje abrupt maar de winst ging mee naar Driebergen. Toen stond de laatste wedstrijd, op een vrijdagavond tegen Wageningen nog op het schema. Als we zouden winnen waren we alleen kampioen, in het andere geval waren we gedeeld kampioen. We hadden de spelers er al op voorbereid dat er een ander team kon staan dan bij de thuiswedstrijd. Ook zou de scheids niet zo goed zijn als die van Dalto, maar hier moesten we ons niet door laten afleiden. Het zonnetje scheen en het was het ideale weer om een mooie wedstrijd neer te zetten en het seizoen mooi af te sluiten. Helaas bracht de wedstrijd niet wat we hadden verwacht. Hoe hard de ploeg ook bleef werken, de doelpunten wilden niet vallen. Uiteindelijk verliezen we deze wedstrijd met 16-11 waardoor we gedeeld kampioen zijn geworden, maar wel met een beter doelsaldo en onderling resultaat. Het kampioenschap werd nog gezellig gevierd na terugkomst bij Dalto.

Het was een mooi seizoen met drie kampioenschappen en veel plezier. Een compliment gaat uit naar de spelers die ontzettend goed met de grote groep zijn omgegaan. Doordat we één grote groep waren, wilden ze graag bij elkaar invallen en meedoen, dit was mooi om te zien. Echter was het wel veel geregel met maar 18 spelers voor twee teams. Zeker als er geblesseerden zijn en mensen door het vele trainen, spelen en invallen iets te veel doen waardoor ze worden teruggeworpen. Ik wil dan ook de vele invallers van de C1, B1, B2, A3, A2 en 8 bedanken voor het meedoen en reserve zitten. Door jullie konden alle wedstrijden gespeeld worden en we hebben een hoop mooie doelpunten en acties van jullie mogen zien!

Begint het bij jou na dit stukje te kriebelen om met deze groep pubers aan de slag te gaan? Wij zijn hard op zoek naar aanvulling, want met meer mensen word de taak gemakkelijker, leuker en kunnen ze nog veel meer leren! Je hoeft hiervoor echt niet elke training en zaterdag te beschikbaar te zijn, maar af en toe een keer helpen zou voor ons al heel fijn zijn! Laat het weten aan ons of de TC.

Nathalie, Alex en Menno

Dalto A5 kampioen!

Foto Harm Jan Wijnholt

Teamfoto Dalto A4