Verslag en foto’s halve finale Dalto/A.L.P. Flex B1

Dalto B1 flikt het

Halve finale DVO B1 - Dalto/A.L.P.Flex B1

Zondagavond. Eindelijk tijd om een verslag te schrijven over deze bizarre wedstrijd. Ondertussen heb ik het filmpje van de golden goal en het juichen al 30 keer gezien, elke keer zie ik weer andere dingen.

Met 3 auto’s en wat spelers die rechtstreeks gingen kwamen we aan in Maarssen, we werden daar onwijs vriendelijk ontvangen door de OVVO-crew. Alles werd duidelijk uitgelegd en ze deden er alles aan om alles op rolletjes te laten verlopen, mijn complimenten daarvoor!

Daphne zei al tijdens het inschieten, Kris en Justin zijn echt relax. De koppies zagen er goed uit, bespreking was prima. Ik zag weer een team dat er zin in had! Ondertussen stroomde de hal in Maarssen vol met behoorlijk wat supporters uit Driebergen. Dus genoeg ingrediënten  voor een mooie halve finale.

We beginnen heel matig aan de wedstrijd, komen niet tot goede kansen, lopen elkaar in de weg. Maar belangrijkste, vooral verdedigend hielden we ons niet aan de afspraken. Zo komt DVO B1 op een 5-0 voorsprong, zij speelden thuis, als Kris het eerste doelpunt voor ons maakt. DVO maakt gelijk de 6-1 voordat Justin en Kris weer wat terug deden. Vanaf dat moment zei ik het: we groeien langzaam in de wedstrijd. Stapje voor stapje.

Ondertussen moesten we Reneé inbrengen voor Joni. Joni had het lastig en dat is niet zo gek in zulke wedstrijden natuurlijk. Maar het was wel prachtig om te zien, hoe ze ondanks haar teleurstelling mee ging leven met het team. Overigens ook prachtig hoe Reneé inviel. Zoveel rebounds, zoveel goede assists en ook nog een stippie meekrijgen. Ze baalde natuurlijk dat ze er in eerste instantie naast stond, maar hoe ze dit oppikte was echt bewonderenswaardig. In dat vak kwam ook iets meer rust, mannen voorin was erg succesvol.

Justin was on-fire! Vrijdag op de training had hij het moeilijk, ik ook met hem. Maar hoe hij stond te spelen was echt genieten. Eerst een paar doorloopballetjes, toen moest z’n tegenstander afstand houden en schoot hij van afstand raak.  Hij was gewoon niet te stoppen. Anne krijgt een stip mee die Kris benut. DVO blijft aan de goede kant van de score en scoort gewoon mee. Voor Justin en Twan drie doelpunten op rij maken. Twan, wat was die jongen weer fantastisch hè! Tegen een heer van twee meter, keurig de rebounds pakken, zelf ook gevaarlijk zijn, mee scoren en verdedigend heer en meester zijn. Dat ik door Twan op m’n CV kan zetten dat ik heel goed ben met kramp-gevallen is daarin wel mooi meegenomen. We gaan rusten met een 14-13 stand, in het voordeel van DVO.

In de rust werd er veel aan de kinderen overgelaten, zij mochten beslissen wanneer ze gingen schakelen. Maar het wel als vak goed afspreken. Wij hadden eigenlijk niet veel te melden, we zaten er goed in. Hadden een stroeve start, maar iedereen geloofde erin en niemand gaf op.

De tweede helft was het begin weer voor DVO, we hadden genoeg kansen, maar we moesten met meer discipline spelen. DVO liep uit naar 19-14 en dit was natuurlijk een momentje geweest waar we hadden kunnen opgeven.

We namen een time-out, veranderden de verdedigende tactiek en moesten aanvallend met meer discipline werken, dan zou het goed komen. Ik zag het geloof nog steeds op de gezichten. Kris, Justin, Carel en weer Kris gingen voorop, belangrijk in de scores! Zo kwamen we snel terug tot 19-18. Er op en er over…

Erover gingen we in de reguliere speeltijd niet, maar we bleven er nu wel écht aanhangen. Justin had ondertussen de verdediging overgenomen van de betere heer aan DVO kant. Kris speelde in het andere vak een hele volwassen pot, dat deed het hele vak trouwens. Kris schoot de 21-20 binnen en als Twan dan de 21-21 met een schitterende doorloopbal binnen schiet, kun je er echt voor gaan zitten. DVO komt via een vrije bal op voorsprong, stom want dit wisten we! De heer van Kris schiet knap van afstand raak en dat is voor ons het moment om Mirte in te brengen. Eerlijk? Nee misschien niet, maar als je haar zo achter de hand hebt en de laatste tien minuten het verschil kan brengen, waarom niet in dit geval…

Mirte haar eerste actie leverde een strafworp op die werd benut door Kris. Daarna scoort ze nog een doorloopbal, 23-23 met nog 5.51 op de klok. De spanning is om te snijden en ondanks dat we nog geen moment hebben voor gestaan, zie ik het geloof nog steeds bij de spelers. We krijgen kansen, kansen op de eerste voorsprong, maar we hebben pech, misschien is het wat vermoeidheid. Maar we knokken voor elke bal. Reneé en Ellen heersen onder de korf. Ellen stond overigens ook fantastisch te dekken. De beste dame van DVO, heeft een stageplek bij oranje -17, maar Ellen deed het echt naar behoren tegen haar!

De dame van Mirte schiet ondertussen raak, shit, de kans was er, niet gepakt. Volgende aanval, Reneé wordt omver gesprongen, strafworp! Ondertussen heeft Carel de strafworpen overgenomen, Justin stond een wereldpot te spelen, maar miste ondertussen wel twee strafworpen. Onderling overleg en vertrouwen in elkaar, beter kan je het niet hebben… Carel benut de strafworp feilloos, 24-24.

Mirte krijgt een enorme kans, maar helaas de bal draait er net uit. Weer zo’n kans, weer net niet! Aanval DVO, dame schiet de bal feilloos door het mandje. Weer achter de feiten aan. Twan pakt knap de rebound van zijn twee meter lange tegenstander en Mirte schiet van afstand raak!! 25-25, nog 3 minuten en 10 seconden op de klok. Ondertussen heeft Twan weer kramp en mag ik mijn specialiteit weer even laten zien.

We jutten het publiek nog even op en dooooor!!

We hebben weer een kans, weer wil die bal er niet in. De verdediging staat echter wel als een huis en DVO gaat door de schotklok heen. KOM OP!! Weer een kans, maar we krijgen de bal niet goed bij Justin. Uitverdedigen en nog 0.53 seconden op de klok, DVO maakt een foutje in het samenspel en dus hebben we weer een kans. Carel schiet, nee net niet. Justin van afstand, nee ook niet.. De verdediging zit fantastisch dicht, dus we gaan verlengen! 25-25 in de reguliere speeltijd. Vijf minuten verlengen.. U weet het vast nog wel van vorige week!

Ruth wint de tos en wij mogen de bal uitnemen.

DVO komt op voorsprong, alweer, knap. Gelijk de aanval daarna counteren wij met de 26-26, Kris pakt vier rebounds in één aanval en maakt dan z’n vrije bal af. Nog 3.26 in de verlenging. DVO krijgt een stip mee, terwijl ze tegen het eind van de schotklok aan liepen. Handig is het niet, maar het hoort er allemaal bij. Spanning… Gelukkig schiet Justin gelijk z’n eerste bal van afstand raak.

Nog 1.29 op de klok, gaan we er nou eeeeindelijk overheen ? DVO krijgt een vrije doorloopbal, schreeuwen om een stip maar krijgen hem niet. We onderscheppen de bal met nog 15 seconden op de klok. Ellen dacht de bal even rustig uit te brengen, terwijl iedereen de bal naar voren schreeuwde. Met nog acht seconden op de klok, Mirte naar binnen.. MIRTE ZE DOET HET .. nee mis, ze vang de bal af, korte kans. MIRTE ZE DOET HET .. neeeeeee shit.. tijd is om, op naar de golden goal.

Koppies de goede kant op, wij zijn nu al trots op deze kanjers. Wat een pot, wat een vechtlust. Wauw, ik type dit met trillende handen…

Golden goal, Ruth wint de tos weer. Eerste aanval van de B1 mis, eerste aanval DVO mis. tweede aanval Dalto mis.. pfffff.. Tweede aanval DVO doordringen. En dan…, dan komt een moment waar we nog lang aan terug zullen denken. Kris, Twan, Ruth en Mirte in de aanval. Twan kon niet meer, hij had nog steeds kramp. Maar hij moest en zou doorgaan. Ruth rent naar binnen, haar dame struikelt, of misschien viel ze door Ruth. Ik weet het niet en het maakt mij ook helemaal niet uit. Maar feit was dat Ruth op drie meter vrij stond en de bal feilloos door de mand schoot!! (op twee benen weliswaar) 27-28!!

KLAAR. Gewonnen.  PFFFF… 20 jaar ouder. Door het dolle heen, stonden wij als team in de zaal. Fred (dacht dat je last van je rug had?) stond te springen. De D-side kwam het veld op, mannn wat fantastisch.

Wat een pot, wat een team, wat een publiek, wat een staf..

Rest mij nog één ding te zeggen.. Jannick, petje af. Balen dat je op de bank moest beginnen. Maar wat heb jij een fantastische positieve houding. Aanmoedigen, helpen, je enthousiasme, vallen van de bank… Ik heb daar enorm veel respect voor!

Goed.. Zaterdag 12.00 uur in Wormer. U bent er toch ook bij ? NIEMAND had van te voren verwacht dat de B1 hier zou staan.. Maar nu ze er staan, wilt u dit toch ook niet missen?

Tot dan
Barbara