Afgelopen vrijdag was het eindelijk weer zover: daltokamp. Wekenlang hadden alle deelnemers via vele hints het thema mogen raden en velen waren daarin geslaagd. Dit jaar ging daltokamp op reis om de wereld.
Om op de kamplocatie te komen moest direct al een flinke eerste reis worden afgelegd. We streken neer op het mooie terrein van korfbalclub Helios uit Castricum. Heel veel dank aan Helios voor de hartelijke ontvangst!
Na een gezellige busreis, mogelijk gemaakt door de Vrienden van Dalto, was het eerst tijd voor een frietje en een snack. Na de vele hongerige magen op vrijdagavond in eerdere jaren, was er voor honger dit jaar geen plaats. Met de buikjes rond kregen de groepjes één voor één te horen hoe het kamp er dit jaar uit zou zien. Doel van dit jaar was om een zo groot mogelijke reis rond de wereld te maken. Met de spellen tijdens het kamp verdienden de teams vervoersmiddelen. Hoe beter je het deed, hoe sneller je vervoer en hoe meer landen je kon bezoeken. Het team dat zondagmiddag de meeste landen had bezocht, werd de winnaar.
Het eerste echte spel begon al snel hierna. Tijd voor de traditionele dropping natuurlijk. In het Noord-Hollandse landschap moesten de oudere kampgangers de weg terug naar Castricum zien te vinden. Zij konden hier in the middle of nowhere worden afgezet dankzij de busjes van 10 schilder-glas-afbouw en Twan’s tuinwerk, super fijn! Af en toe moesten onze wereldreizigers zich hierbij even verstoppen of een opdracht uitvoeren. Of het daaraan lag weten we niet, maar erg vroeg waren de groepjes niet terug.
Ondertussen speelden de jongere kids een leuk spel waarbij ze elkaar in wel 10 challenges mochten uitdagen om zo hoog mogelijk op de ladder te komen. Hoe hoger je eindigde, hoe beter het vervoersmiddel dat je won.
Moe maar voldaan ging iedereen uiteindelijk met een broodje knak achter de kiezen de tent in. Het bleef nog lang onrustig in Castricum. U denkt wellicht: ja, die kinderen gaan niet zomaar slapen. Dat klopt. Maar de terrormeeuwen die het Helios-terrein bewonen waren ook allerminst bevorderlijk voor de nachtrust.
Gelukkig lieten wij Dalto-ers ons niet kennen. Voor dag en dauw (lees: om 4 uur ‘s ochtends) hoorde de leiding al de eerste kenmerkende korfbalgeluiden. Voor het krieken van de dag waren al kinderen bezig met de schotcompetitie. Kinderen daagden elkaar op elk moment van de dag uit. Als je niet slaapt, kan je immers gewoon korfballen.
Normaal maken wij (met veel plezier en geluid) de kinderen vroeg wakker om aan de ochtendgym te beginnen. Zoals u begrijpt was dat dit jaar amper nodig. We hoefden alleen maar de absolute banger van een kamplied (Zwoele zomernachten) aan te zetten en iedereen stond klaar. Onder de bezielende leiding van fitboy Jonas begon iedereen fris aan de dag. Sommigen wel heel fris, want ook de emmertjes water voor hen die de kantjes ervanaf liepen, ontbraken niet.
Tijd voor ontbijt dus. Even ademhalen en voorbereiden op de lange dag. Er zou dit jaar geen spooktocht zijn, was het gerucht. Dat leek alleen niet iedereen te geloven. Voordat zou blijken hoe dit zat, was het tijd voor het eerste spel van de dag. In het kader van lekkere planning stond deze direct na het ontbijt gepland: de eetproef.
De teams moesten tegen elkaar strijden om de meest smerige hapjes zo snel mogelijk te kantelen. Met groot gejoel en enorm fanatisme streden de teams om de overwinning. Uiteindelijk bleek de combinatie van ansjovis, augurk en zilverui voor enkelen de druppel. Toch waren wij erg trots op de strijd die geleverd werd!
Na een lekker moment van vrije tijd werd de lunch geserveerd. De helden van de keukenploeg, Alex en Patrick, hadden heerlijke pannenkoeken gebakken. Ruim driehonderd stuks hadden zij eigenhandig bereid. 0 bleven er over.
Dat was maar goed ook, want we gingen naar het strand. Daarvoor moesten we alleen wel een stukje naar de bus lopen. Op het strand stonden allerlei spellen op de teams te wachten. In leuke battles spikeball, voetbal en een estafette werd gevochten om de overwinning. Superwarm was het niet, maar toch gingen veel kids de zee in. Daar troffen ze Mart, die daar al een uurtje stond. Na een high-five, konden ze lekker plonsen. Hierbij kwam het hebbeding van dit jaar goed van pas. Met dank aan Lammers Bouw kregen alle kinderen een leuke Daltokamp handdoek.
Aan het eind van de middag keerden we terug op ons kamp. Het was tijd om ons even op te frissen en bij te komen. Iedereen had inmiddels ook wel weer trek en dat kwam goed uit. Een heerlijke maaltijd met twee heerlijke pasta’s en zelfgemaakte focaccia stond op het menu. De keukenploeg had zich weer uitgesloofd en heerlijk dat het was! Hierbij ook onze dank aan de Sligro, die een deel van het eten sponsorde. Heel fijn!
Na een fikse corveebeurt stelden de teams zich aan tafel op voor de pubquiz. 40 vragen over de identiteit en het doen… oh, ander spel. Na 5 spannende rondes, afgesloten met de muziekronde, werden weer heel wat vervoersmiddelen gevonden. Omdat we er muzikaal zo lekker in zaten, ontstond ook een karaoke sessie. Elk team zong een lied waarbij de hele zaal uit z’n plaat ging. Hoogtepunt was toch wel de legendarische uitvoering van sterrenstof door Lucas. Een ovationeel applaus was zijn deel.
Hierna volgde een tegenvaller. Er was dan weliswaar geen spooktocht, maar dat betekende niet dat er niet gegriezeld werd. Dit jaar was een deel van het kamphuis veranderd in een spookhuis. Nadat de horrorfilm de spanning er lekker in had gebracht, mocht iedereen in duo’s naar binnen. Om levend naar buiten te komen moesten zij in vier doodenge kamers een opdracht uitvoeren. Ondertussen werden zij de stuipen op het lijf gejaagd door allerlei enge wezens. Dankzij een mooie bijdrage van de Rabobank konden wij allerlei leuke spookspullen kopen om het nog enger te maken. Opdrachten uitvoeren lukte dan ook bijna niemand. Gillen wel. Hiervoor verwijs ik graag naar de gil-compilatie die te vinden is op onze instagram: @daltokamp. Hier zijn ook heel veel andere leuke beelden van het kamp terug te vinden.
Met trillende handjes kreeg iedereen nog snel een marshmallow en daarna was het bedtijd. De volgende ochtend was het buiten gelukkig een stuk rustiger. Sommige kids hadden toch echt de slaap gevat. Gelukkig waren onze vliegende wekkers niet ver weg en dus zaten we allemaal op tijd aan het ontbijt.
Hierna was het alweer tijd voor het laatste spel. Tijdens het eindspel moesten de teams op zoek naar de gestolen wereldbeker. Bij acht leden van de leiding konden zij in Castricum hints verdienen. Met deze hints kon de locatie van de beker worden gevonden. Al snel hadden de eerste groepjes door dat het paspoort, dat elke teamleider het hele kamp (24/7) bij zich droeg, de sleutel vormde.
Met de beker weer terecht was het tijd om snel te lunchen zodat we met frisse energie konden schoonmaken. Het hele kamphuis was al snel weer spic en span, zodat we op tijd door konden met de finale van de schotcompetitie. De spannende eindstrijd ging tussen Rik en Guus, waarbij Rik aan het langste eind trok. Hiermee komt hij in een hele mooie rij winnaars, gefeliciteerd Rik!
Ook de ontknoping van het kampspel kon niet ontbreken. Door het ongelofelijk goed te doen in bijna alle opdrachten wist Engeland de meeste landen te bezoeken. Well done! Hierna werd nog een afsluitend poffertje gegeten dat dankzij onze sponsor Klaverblad verzekeringen vers voor ons werd bereid. Super lekker!
Met alle formaliteiten achter de rug, was het echt tijd om huiswaarts te gaan. Moe maar voldaan sjokten we naar de bus. Hier werd nog wat gezongen, maar ook zeker al getukt.
Mocht je nou denken: mooi verhaal, maar is hier ook beeld van? Zoek dan vooral de daltokamp-instagram even op. Hier kan je lekker nagenieten met alle mooie beelden.
Wij kijken terug op een super geslaagd kamp. Heel erg bedankt iedereen die heeft geholpen en iedereen die mee was! We hopen jullie allemaal volgend jaar weer te zien!
De kampleiding (Tycho, Cathelijne, Anne, Jonas, Quinty, Carel, Fenna, Twan, Thijs, Mart, Naomi, Alex, Patrick, Rosanne, Mika en Casper)
